 |
|
|  Kυριακή 29/3
ΠΕΘΑΝΕ Η ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ
H μεγάλη Eλληνίδα τραγουδίστρια,με την τεράστια και μακρόχρονη καριέρα,ηταν 87 χρονων
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών η μεγάλη Κυρία τού ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα.
Η κορυφαία τραγουδίστρια άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της.
Είχε καταρρεύσει στη σκηνή τού Ηρωδείου, λίγα λεπτά μετά την έναρξη της συναυλίας τον περασμένο Σετέμβριο, καθώς είχε υποστεί εγκεφαλικό βαριάς μορφής.
Η σπουδαία ερμηνεύτρια τραγουδούσε την επιτυχία «Εγώ και Εσύ», το δεύτερο κατά σειρά τραγούδι του ρεπερτορίου της, όταν ξαφνικά άρχισε να τρέμει και κατέρρευσε επί σκηνής μπροστά στα έντρομα μάτια των θεατών που είχαν κατακλύσει το θέατρο για να ακούσουν τις μεγάλες επιτυχίες της 86χρονης καλλιτέχνιδος.
Η πρώτη διάγνωση των γιατρών ήταν πως η Μαρινέλλα υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο σοβαρής μορφής. Από την ώρα που κατέρρευσε μέχρι το νοσοκομείο, η τραγουδίστρια διατηρούσε επαφή με το περιβάλλον. Η μεγάλη ερμηνεύτρια είχε κουραστεί τις προηγούμενες ημέρες στις πρόβες, καθώς είναι γνωστή η τελειομανία της. Επίσης, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού είχε φρικτό πονοκέφαλο πριν από τη συναυλία.
Η σπουδαία καλλιτέχνις ξεχώριζε για την έκταση της φωνής της και τη μοναδική χροιά της, ενώ διακρινόταν για τη μεγάλη εκφραστικότητα στις ερμηνείες της, τόσο στις ηχογραφήσεις της όσο και επί σκηνής. H Μαρινέλλα καθιέρωσε ένα καινούριο είδος τραγουδιού, το ελαφρολαϊκό, ενώ έφερε κυριολεκτικά επανάσταση στη νυχτερινή διασκέδαση. Τοποθέτησε θεατρικούς προβολείς στον χώρο που εμφανιζόταν και μεταμορφώθηκε από τη «μοιρολογίστρα» του σινεμά και την τραγουδίστρια της «καρέκλας», σε μια φινετσάτη και λαμπερή σταρ της πίστας, με ακριβό ντύσιμο και κοντοκουρεμένο μαλλί παρουσιάζοντας ένα είδος show πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα.
ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ
Η Μαρινέλλα, κατά κόσμον Κυριακή Παπαδοπούλου, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938. Οι γονείς της ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν το τέταρτο και νεότερο μέλος της οικογένειας. Μια οικογένεια φτωχή αλλά δεμένη με αρχές, που τα περισσότερα μέλη της τραγουδούσαν πολύ καλά. Από τεσσάρων έως πέντε χρόνων, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική ώρα» στην οποία έτυχε να τραγουδήσει ένα κομμάτι του Schubert. Στα δώδεκά της χρόνια διαφήμιζε τα καταστήματα «Melka» της Θεσσαλονίκης.
Η Μαρινέλλα ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία ως ηθοποιός κι ένα τυχαίο περιστατικό στάθηκε η αφορμή για να ασχοληθεί με το τραγούδι.
Όταν ήταν 17 ετών, συμμετείχε στο θίασο της Μαίρης Λωράνς, μαζί με ηθοποιούς που έκαναν τότε τα πρώτα τους βήματα στην υποκριτική, όπως η Μάρθα Καραγιάννη, ο Αλέκος Τζανετάκος και ο Κώστας Βουτσάς.
Κατά την περιοδεία στον Παλαμά Καρδίτσας, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και την αντικατάστησε η Μαρινέλλα που γνώριζε πολύ καλά όλα της τα τραγούδια. Η Μαρινέλλα τραγούδησε, επίσης, το κομμάτι «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, την οποία θαύμαζε.
Εκείνη η μέρα έμελλε να είναι η πιο σημαντική στην καριέρα της. Οι συντελεστές της παράστασης συνειδητοποίησαν ότι είχαν να κάνουν με ένα ακατέργαστο διαμάντι και, έτσι, την έκαναν βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Όταν ρωτήθηκε σε μια συνέντευξη πώς θα ήταν η ζωή της αν δεν ακολουθούσε το τραγούδι, απάντησε: «Δεν έχω ιδέα. Γιατί από πέντε χρονών τραγουδάω, χορεύω και παίζω θέατρο. Οπότε τώρα είναι κάπως αργά για να σκεφτώ τι άλλο θα μπορούσα να είμαι, αφού το τραγούδι έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου από πολύ νωρίς»...
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
