 |
|
|  Κυριακή 29/3
Η ψηλότερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο
Eιναι 625 μέτρα πάνω από το νερό και μειώνει ένα ταξίδι ωρών σε... δύο λεπτά!!
gazzetta.gr
Το περιοδικό «Time» δημοσίευσε τη λίστα με τους «Καλύτερους
Προορισμούς του 2026» και μέσα σε αυτούς συμπεριέλαβε την ψηλότερη
γέφυρα στον κόσμο: αυτή του Μεγάλου Φαραγγιού Huajiang στην Κίνα, που
υψώνεται 625 μέτρα πάνω από το ποτάμι. Ένα αρχιτεκτονικό θαύμα, με
κολοσσιαία χαρακτηριστικά, που η έγκριτη αμερικανική έκδοση
χαρακτηρίζει ως πρακτική κατασκευή.
«Το ρεκόρ είναι εντυπωσιακό, αλλά ο αντίκτυπος είναι βαθύτερος. Μια
διάβαση που παλαιότερα απαιτούσε ώρες ταξιδιού μέσα από τα ελικοειδή
βουνά της Guizhou, μιας από τις πιο απομακρυσμένες επαρχίες της Κίνας,
τώρα μειώνεται σε ένα εύκολο ταξίδι δύο λεπτών», αναφέρει.
Αυτό αποτελεί την κορύφωση μιας ιστορίας υπερκατασκευών και της
στρατηγικής της Κίνας για αρχιτεκτονικά έργα μεγάλης κλίμακας και
επιρροής. Η επαρχία Guizhou είναι γνωστή για τις ψηλές τις γέφυρες,
αλλά ακόμη και γι αυτή την ορεινή περιοχή, η γέφυρα του Μεγάλου
Φαραγγιού Huajiang είναι μοναδική. Βρίσκεται κατά μήκος του
αυτοκινητόδρομου από Liuzhi προς Anlong, του οποίου η κατασκευή
ξεκίνησε το 2021. Το μεγαλύτερο εμπόδιο σε αυτή τη διαδρομή ήταν ένας
ποταμός που έχει γίνει συνώνυμος με τις ψηλές γέφυρες: ο Beipanjiang.
Είναι η μοναδική υδάτινη οδός στον κόσμο που έχει καταρρίψει όχι ένα,
ούτε δύο, αλλά τρία διαδοχικά ρεκόρ για την ψηλότερη γέφυρα στον
κόσμο. Το πρώτο σημειώθηκε το 2003, όταν η γέφυρα Beipanjiang Guanxing
έγινε η πρώτη κρεμαστή γέφυρα που ξεπέρασε τα 300 μέτρα ύψος. Στη
συνέχεια, το 2016, η γέφυρα Beipanjiang Duge ξεπέρασε τα 500 μέτρα
χάρη σε ένα καινοτόμο καλωδιωτό τμήμα με δικτυωτή κατασκευή. Τώρα,
σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα, το βαθύτερο σημείο του ποταμού Beipan
έχει γεφυρωθεί με τη μεγαλύτερη γέφυρα στην ιστορία, ξεπερνώντας για
πρώτη φορά το όριο των 600 μέτρων.
Διασχίζοντας το Μεγάλο Φαράγγι Huajiang, γνωστό ως «η ρωγμή της Γης»
λόγω της εξαιρετικά βαθιάς και στενής χαράδρας του, η γέφυρα είναι
επίσης η μεγαλύτερη ορεινή γέφυρα στον κόσμο, με συνολικό μήκος 2.890
μέτρα. Το κύριο άνοιγμά της φτάνει τα 1.420 μέτρα, δηλαδή 10 μέτρα
περισσότερο από τη γέφυρα Humber στη Βρετανία, η οποία ήταν η
μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα μονής διάταξης στον κόσμο μέχρι το 1998.
Σήμερα, η επαρχία Guizhou φιλοξενεί τις περισσότερες ψηλές γέφυρες από
οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο συνολικά. Μέχρι το 2030, θα διαθέτει
πάνω από 1.000 γέφυρες με ύψος άνω των 100 μέτρων. Συγκριτικά, η
Ιταλία, που κατέχει τη δεύτερη θέση παγκοσμίως, έχει μόλις 60 τέτοιες
γέφυρες. Από τις 50 πιο ψηλές γέφυρες στον κόσμο που ξεπερνούν τα 300
μέτρα, όλες βρίσκονται στην Κίνα, εκτός από τρεις. Η γέφυρα Huajiang
συνδυάζει πρακτικότητα και τουρισμό, καθώς οι επισκέπτες μπορούν να
περπατήσουν πάνω σε γυάλινη επιφάνεια στη γέφυρα. Υπάρχει επίσης
δυνατότητα για βόλτα με τελεφερίκ ή ανάβαση με ανελκυστήρα σε μια
σύγχρονη πανοραμική καφετέρια.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
