 |
|
|  Δευτέρα 30/3
ΘΡΙΛΕΡ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Νεκρές μάνα και κόρη σε κλειδωμένο και σφραγισμένο δωμάτιο-Υποψίες για έγκλημα,ενω έχει προσαχθεί και ανακρίνεται ο γιος και αδερφός τών θυμάτων
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Νεκρές βρέθηκαν σε «σφραγισμένο» δωμάτιο σε διαμέρισμα στου Ζωγράφου μια 91χρονη μητέρα και η 56χρονη κόρη της. Οι δύο γυναίκες ήταν σε προχωρημένη σήψη ενώ για την υπόθεση έχει προσαχθεί και εξετάζεται ο 54χρονος γιος της οικογένειας που ήταν κι αυτός στο διαμέρισμα.
Η μακάβρια ανακάλυψη έγινε μετά από καταγγελίες συγγενών των δύο γυναικών στο ΑΤ Ζωγράφου.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι γυναίκες αγνοούνταν για μήνες ενώ εκφράζονταν φόβοι ότι πιθανόν να τους είχε κάνει κακό ο γιος της οικογένειας.
Aστυνομικοί πήγαν στο διαμέρισμα που τους υπέδειξαν οι συγγενείς των δύο γυναικών αλλά κανείς δεν τους άνοιξε το σπίτι.
Ωστόσο,χθες το απόγευμα ο 54χρονος γιος της οικογένειας άνοιξε την πόρτα και αρχικά δεν άφησε τους αστυνομικούς να μπουν στο διαμέρισμα, ενώ στη συνέχεια τους είπε ότι οι δύο γυναίκες έμεναν σε σπίτι που βρισκόταν σε άλλη οδό.
Όταν οι αστυνομικοί πήγαν εκεί που τους υπέδειξε ο γιος, διαπίστωσαν ότι ήταν ψευδή όσα τους είχε πει ο άντρας και επέστρεψαν στο αρχικό διαμέρισμα.
Κατά τον έλεγχο του διαμερίσματος, όλοι οι χώροι ήταν σε φυσιολογική κατάσταση, πλην ενός δωματίου, του οποίου η πόρτα ήταν σφραγισμένη με στόκο.
Αφού ενημερώθηκε ο εισαγγελέας και έδωσε τη σχετική άδεια, οι αστυνομικοί μπήκαν στο σφραγισμένο δωμάτιο στο οποίο εντόπισαν τις σορούς των δύο γυναικών σε προχωρημένη σήψη.
Μετά και το εύρημα αυτό, ο γιος της οικογένειας προσήχθη και ανακρίνεται. Όπως μεταφέρουν αστυνομικές πηγές, πάντως, ο 54χρονος δεν λέει τίποτα και υποστηρίζει ότι δεν γνωρίζει τίποτα για την υπόθεση.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
