 |
|
|  Πέμπτη 2/4
ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΜΑΣΑΖ ΣΕ ΑΝΔΡΑ
H 30χρονη δράστιδα ,αμέσως μετά σκότωσε και τα πεθερικά της
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Eγκλημα με δράστη μια 30χρονη γυναίκα και θύματα τον πατέρα των δύο παιδιών της και τους γονείς του στο Ιλινόις των ΗΠΑ.
Όπως έγινε γνωστό η 30χρονη Τζένα Στρουμπλ σκότωσε τον 32χρονο Τζέικομπ Λάμπερτ με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού αφού πρώτα του έκανε μασάζ για 20 λεπτά μέσα στο αυτοκίνητό του ενώ στη συνέχεια δολοφόνησε με 20 φορές τα πεθερικά της.
Η Στρουμπλ είπε στους αστυνομικούς ότι διέπραξε το έγκλημα επειδή δεν της άρεσε ο τρόπος που ο Λάμπερτ μιλούσε στα παιδιά της ενώ για τους γονείς του είπε ότι ένιωθε πως ήταν «αυταρχικοί».
Η 30χρονη περιέγραψε, επίσης, ότι έστησε ενέδρα στον 32χρονο προσφερόμενη να του κάνει μασάζ στην πλάτη μέσα στο αυτοκίνητό του.
Περιγράφοντας πώς διέπραξε το έγκλημα είπε ότι «ανέβηκε στην πλάτη του και του έκανε μασάζ για περίπου 20 λεπτά» καθώς εκείνος ήταν ξαπλωμένος μπρούμυτα στο κάθισμα του συνοδηγού. Κάποια στιγμή η Στρουμπλ πήρε ένα «Glock 19 με σιγαστήρα», το οποίο είχε κρύψει κάτω από το κάθισμα και το κράτησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του 32χρονου για οκτώ λεπτά πριν πατήσει τη σκανδάλη.
Στη συνέχεια πήγε με το αυτοκίνητο στο σπίτι των γονιών του 32χρονου, όπου αρχικά πυροβόλησε 17 φορές τον πατέρα του, Πάτρικ Φορντ ενώ όταν είδε τη σύζυγό του και μητέρα του 32χρονου, Στέισι, να κατεβαίνει τις σκάλες, την πυροβόλησε τρεις φορές στο στήθος και την κοιλιά.
Στη συνέχεια, η Στρουμπλ διέφυγε στην πόλη καταγωγής της, το Σεντ Τζον της Ιντιάνα, όπου συνελήφθη από την αστυνομία. Οι αστυνομικοί βρήκαν το Glock 19 το οποίο, όπως διαπιστώθηκε ήταν αυτό που χρησιμοποιήθηκε για να δολοφονηθούν τα τρία θύματα.
Μετά τη σύλληψή της, της απαγγέλθηκαν εννέα κατηγορίες για φόνο πρώτου βαθμού που μπορούν να επιφέρουν έως και ισόβια αν καταδικαστεί.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
