 |
|
|  Παρασκευή 3/4
Ανοικτή επιστολή νομικών τών ΗΠΑ
«Εγκλήματα πολέμου τα αμερικανικά πλήγματα στο Ιράν»
AΠΕ-ΜΠΕ,zougla.gr
Δεκάδες νομικοί, που ειδικεύονται στο διεθνές δίκαιο, από μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ υπέγραψαν ανοικτή επιστολή στην οποία επισημαίνουν ότι τα αμερικανικά πλήγματα στο Ιράν ενδέχεται να συνιστούν εγκλήματα πολέμου, αφού ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε αυτή την εβδομάδα τις απειλές του να πλήξει ιρανικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας και αφαλάτωσης.
Ο Τραμπ δήλωσε σε τηλεοπτικό του διάγγελμα την Τετάρτη ότι ο πόλεμος θα κλιμακωθεί, αν η Τεχεράνη δεν αποδεχθεί τους όρους της Ουάσινγκτον, απειλώντας με πλήγματα εναντίον ενεργειακών και πετρελαϊκών υποδομών του Ιράν.
Πάνω από 100 ειδικοί διεθνούς δικαίου στις ΗΠΑ -μεταξύ των οποίων κάποιοι που εργάζονται σε πανεπιστήμια όπως το Γέιλ, το Χάρβαρντ, το Στάνφορντ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας- επεσήμαναν στην επιστολή τους που δημοσιεύθηκε χθες, Πέμπτη, ότι η συμπεριφορά των αμερικανικών δυνάμεων και οι δηλώσεις ανώτερων Αμερικανών αξιωματούχων «εγείρουν σοβαρές ανησυχίες για παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περιλαμβανομένων πιθανών εγκλημάτων πολέμου».
Στην επιστολή τους αναφέρθηκαν ιδιαίτερα σε ένα σχόλιο που έκανε ο Τραμπ στα μέσα Μαρτίου, όταν δήλωσε ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να εξαπολύσουν πλήγματα εναντίον του Ιράν «απλώς για πλάκα». Επίσης επικαλούνται δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Άμυνας ,Πιτ Χέγκσεθ από τις αρχές Μαρτίου, όταν είπε ότι οι ΗΠΑ δεν πολεμούν «με ηλίθιους κανόνες εμπλοκής».
Η επιστολή δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του περιοδικού Just Security.
Οι ειδικοί εξέφρασαν «τη σοβαρή τους ανησυχία για τα πλήγματα που είχαν στόχο σχολεία, υγειονομικές εγκαταστάσεις και σπίτια», αναφερόμενοι ειδικά στο πλήγμα που σημειώθηκε κατά την πρώτη ημέρα του πολέμου, στις 28 Φεβρουαρίου, εναντίον σχολείου θηλέων στο Ιράν.
Ο αμερικανικός στρατός επεσήμανε τον Μάρτιο ότι ανέθεσε την έρευνα για το περιστατικό σε μη κατονομαζόμενο Αμερικανό στρατηγό εκτός της Centcom, έπειτα από δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης που αποκάλυψαν ότι προκαταρκτική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ήταν πιθανόν υπεύθυνες. Η ιρανική Ερυθρά Ημισέληνος ανέφερε ότι 175 άνθρωποι σκοτώθηκαν στο πλήγμα αυτό, ανάμεσά τους πολλές μαθήτριες.
Ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε την Τετάρτη να πλήξει «εξαιρετικά σκληρά» το Ιράν. «Θα τους χτυπήσουμε εξαιρετικά σκληρά τις επόμενες δύο με τρεις εβδομάδες. Θα τους στείλουμε πίσω στη Λίθινή Εποχή, όπου ανήκουν», είπε.
Αμερικανική οργάνωση προάσπισης των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων κατήγγειλε ότι οι δηλώσεις Τραμπ στη διάρκεια του πολέμου, περιλαμβανομένης αυτής της τελευταίας απειλής, έχουν στόχο την «απανθρωποποίηση» των Ιρανών.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
