 |
|
|  Παρασκευή 3/4
ΘΑΥΜΑ!
Κοριτσάκι 13 ετών,που χάθηκε ξαφνικά στην Αριζόνα,βρέθηκε ζωντανό μετά απο 32 χρόνια!!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ένα 13χρονο κορίτσι, που εξαφανίστηκε υπό ύποπτες συνθήκες στην Αριζόνα, στις ΗΠΑ, πριν από περισσότερα από 30 χρόνια βρέθηκε ζωντανό, όπως ανακοίνωσαν οι Αρχές.
Η Christina Marie Plante εντοπίστηκε πρόσφατα μετά από μια ξαφνική ανακάλυψη στην υπόθεση – δεκαετίες αφότου εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος από τη μικρή πόλη Star Valley, βορειοανατολικά του Φοίνιξ, όπως αποκάλυψε το γραφείο του σερίφη της κομητείας Gila.
Οι Αρχές δεν έχουν δημοσιεύσει λεπτομέρειες σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν στον εντοπισμό της, αλλά σημείωσαν ότι οι εξελίξεις στην τεχνολογία βοήθησαν στην ανάπτυξη νέων στοιχείων.
Το κορίτσι με τα γαλανά μάτια εξαφανίστηκε αφού ξεκίνησε να δει το άλογό της σε έναν στάβλο κοντά στο σπίτι της τον Μάιο του 1994. Φυλλάδια για αγνοούμενους που κυκλοφορούσαν στην πόλη ανέφεραν ότι την τελευταία φορά που την είδαν να φοράει ένα λευκό μπλουζάκι, πολύχρωμο σορτς και μαύρα αθλητικά παπούτσια.
Η εξαφάνισή της χαρακτηρίστηκε τότε ως «ύποπτη» και οι Αρχές προειδοποίησαν ότι βρισκόταν «σε κίνδυνο». «Η Κριστίνα καταχωρήθηκε στις εθνικές βάσεις δεδομένων για αγνοούμενα παιδιά και διανεμήθηκαν φυλλάδια για αγνοούμενα άτομα σε τοπικό επίπεδο, σε όλη την πολιτεία και σε άλλα μέρη της χώρας», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το γραφείο του σερίφη.
«Με την πάροδο των ετών, η υπόθεση παρέμεινε ανοιχτή και ενεργή, με τους ερευνητές να επανεξετάζουν περιοδικά τα στοιχεία και να αναζητούν νέες πληροφορίες καθώς αυτές γίνονταν διαθέσιμες», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση των Αρχών.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι «Μετά από 32 χρόνια, η Κριστίνα Μαρί Πλαντ εντοπίστηκε ζωντανή», πρόσθεσε η δήλωση.
Οι ερευνητές έχουν έκτοτε επιβεβαιώσει την ταυτότητα της Plante. Οι Αρχές δήλωσαν ότι δεν θα δημοσιοποιήσουν περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με την υπόθεση «από σεβασμό στην ιδιωτικότητα και την ευημερία της Christina».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
