 |
|
|  Σάββατο 4/4
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΑΜΠ-ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ
«Μπορούμε να ανοίξουμε τα Στενά τού Ορμούζ και να βγάλουμε μια περιουσία»
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Λάδι στη φωτιά ρίχνει ο Αμερικανός πρόεδρος με τη νεότερη ανάρτησή του στο Truth Social, όπου υποστηρίζει πως η Ουάσιγκτον θα μπορούσε «με λίγο περισσότερο χρόνο» να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ και να αξιοποιήσει τα ενεργειακά αποθέματα της περιοχής.
«Με λίγο περισσότερο χρόνο, μπορούμε εύκολα να ανοίξουμε τα Στενά του Ορμούζ, να πάρουμε το πετρέλαιο και να βγάλουμε μια περιουσία. Θα ήταν μια “πηγή πλούτου” για τον κόσμο;», γράφει χαρακτηριστικά ο Ντόναλντ Τραμπ.
Παράλληλα, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ότι το Ισραήλ θα συνεχίσει να επιτίθεται στο Ιράν σε συντονισμό με τον Λευκό Οίκο. Η ανακοίνωση αυτή έγινε κατά τη διάρκεια αξιολόγησης της κατάστασης στο αρχηγείο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στο Τελ Αβίβ.
«Σε πλήρη συντονισμό μεταξύ εμού και του προέδρου Τραμπ», λέει ο πρωθυπουργός σε βιντεοσκοπημένη δήλωση που δημοσίευσε το γραφείο του, «και μεταξύ του Ισραηλινού στρατού και του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, θα συνεχίσουμε να επιτιθέμεθα στο Ιράν. Αυτό το καθεστώς είναι πιο αδύναμο από ποτέ, το Ισραήλ είναι πιο δυνατό από ποτέ».
«Μαζί με τους Αμερικανούς φίλους μας, συνεχίζουμε να χτυπάμε το τρομοκρατικό καθεστώς στο Ιράν», επαναλαμβάνει. «Εξαλείφουμε διοικητές, βομβαρδίζουμε γέφυρες και χτυπάμε υποδομές». Ο Νετανιάχου λέει ότι η ισραηλινή αεροπορία κατέστρεψε το 70% της ιρανικής παραγωγικής ικανότητας χάλυβα.
«Αυτό είναι ένα τεράστιο επίτευγμα που στερεί από τους Φρουρούς της Επανάστασης οικονομικούς πόρους όσο και την ικανότητα να παράγουν πολλά όπλα», λέει για τους Φρουρούς της Επανάστασης, τον ισχυρό στρατιωτικό οργανισμό που θεωρείται ευρέως ότι διοικεί αποτελεσματικά τη χώρα.
«Στον Λίβανο, συνεχίζουμε να χτυπάμε αποφασιστικά τη Χεζμπολάχ», πρόσθεσε ο Νετανιάχου, καθώς οι χερσαίες δυνάμεις των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων συνεχίζουν να επιχειρούν στο νότιο Λίβανο. «Επεκτείνουμε τη ζώνη ασφαλείας… για να προστατεύσουμε τις κοινότητες στο βορρά».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
