 |
|
|  Πέμπτη 9/4
ΚΛΟΥΝΕΪ ΚΑΤΑ ΤΡΑΜΠ
"Οι απειλές του συνιστούν έγκλημα πολέμου"-" Είσαι αποτυχημένος σταρ τού κινηματογράφου"...
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο Τζορτζ Κλούνεϊ επέκρινε τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Λευκό Οίκο επειδή χλεύασαν τις υποκριτικές του ικανότητες εν μέσω του πολέμου στο Ιράν.
O 64χρονος ηθοποιός είπε σε Ιταλούς μαθητές λυκείου ότι ο 79χρονος Τραμπ διέπραξε έγκλημα πολέμου όταν απείλησε ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πέθαινε» στο Ιράν, εάν δεν επιλυόταν η διαμάχη για το Στενό του Ορμούζ.
«Ο μόνος που διαπράττει εγκλήματα πολέμου είναι ο Τζορτζ Κλούνεϊ για τις απαίσιες ταινίες του και την απαίσια υποκριτική του ικανότητα», απάντησε ο Λευκός Οίκος σε ανακοίνωσή του στην εφημερίδα The Independent μέσω του Διευθυντή Επικοινωνίας ,Στίβεν Τσουνγκ.
Ο δημοφιλής ηθοποιός ανταπάντησε μιλώντας στο περιοδικό Us Weekly την ίδια ημέρα: «Οικογένειες χάνουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Παιδιά έχουν σκοτωθεί και τραυματιστεί. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Αυτή είναι μια στιγμή για μία έντονη και σοβαρή συζήτηση στα υψηλότερα επίπεδα. Όχι για προσβολές επιπέδου νηπίου».
Ο Τζόρτζ Κλούνεϊ σημείωσε επίσης ότι «ένα έγκλημα πολέμου φέρεται να ισχύει όταν υπάρχει πρόθεση φυσικής καταστροφής και των υποδομών ενός έθνους», όπως ορίζεται από τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία και το Καταστατικό της Ρώμης.
«Ποια είναι η υπεράσπιση της κυβέρνησης εκτός από το ότι με αποκάλεσε αποτυχημένο ηθοποιό, κάτι με το οποίο συμφωνώ ευχαρίστως, αφού έχω πρωταγωνιστήσει στο Batman and Robin;» ρώτησε με εμφανή ειρωνικό και χιουμοριστικό τόνο.
Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Τζορτζ Κλούνεϊ έχουν στο παρελθόν ανταλλάξει λεκτικές επιθέσεις ο ένας εναντίον του άλλου. Ο πρόεδρος είχε αποκαλέσει τον ηθοποιό αποτυχημένο σταρ του κινηματογράφου τον Δεκέμβριο και έναν από τους «χειρότερους προγνώστες της πολιτικής όλων των εποχών».
Ο Τζορτζ Κλούνεϊ αναφέρθηκε στις αναρτήσεις του Αμερικανού προέδρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μιλώντας σε Ιταλούς φοιτητές, σύμφωνα με το τοπικό μέσο ANSA.
«Κάποιοι λένε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι καλά στα μυαλά του. Αλλά όταν κάποιος λέει ότι θέλει να καταστρέψει έναν πολιτισμό, αυτό είναι έγκλημα πολέμου», είπε.
«Μπορείτε ακόμα να υποστηρίξετε τη συντηρητική άποψη, αλλά πρέπει να υπάρχει ένα όριο ευπρέπειας, και δεν πρέπει να το διασχίσουμε».
«Τον γνώριζα πολύ καλά. Με έπαιρνε τηλέφωνο πολύ συχνά και προσπάθησε να με βοηθήσει να πάω σε νοσοκομείο μια φορά για να δω έναν χειρουργό πλάτης. Τον έβλεπα σε κλαμπ και σε εστιατόρια. Είναι πολύ βλάκας. Ε, ναι, ήταν από τότε. Όλα αυτά άλλαξαν».
Εν τω μεταξύ, τον Ιανουάριο, ο Τραμπ χλεύασε τον ηθοποιό και τη σύζυγό του, δικηγόρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αμάλ Κλούνεϊ, επειδή απέκτησαν τη γαλλική υπηκοότητα:
«Καλά νέα! Τζορτζ και Αμάλ Κλούνεϊ, δύο από τους χειρότερους πολιτικούς προγνώστες όλων των καιρών, έχουν γίνει επίσημα πολίτες της Γαλλίας, η οποία, δυστυχώς, βρίσκεται εν μέσω ενός σοβαρού προβλήματος εγκληματικότητας λόγω του απολύτως φρικτού χειρισμού της μετανάστευσης, όπως ακριβώς κάναμε υπό τον Νυσταγμένο Τζο Μπάιντεν», έγραψε.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
