 |
|
|  Παρασκευή 10/4
ΡΙΟ
Αστυνομικός σκύλος εντόπισε 48 τόνους ναρκωτικών σε φαβέλα
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Μια από τις μεγαλύτερες κατασχέσεις ναρκωτικών των τελευταίων ετών, σημειώθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, χάρη στη συμβολή ενός αστυνομικού σκύλου. Ο Hulk, ένας τετράχρονος βελγικός ποιμενικός Μαλινουά, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον εντοπισμό σχεδόν 48 τόνων μαριχουάνας, οι οποίοι ήταν επιμελώς κρυμμένοι σε φαβέλα της περιοχής Νόβα Ολάντα.
Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από τη στρατιωτική αστυνομία και διήρκεσε σχεδόν 24 ώρες, με τη συμμετοχή περισσοτέρων από 250 αστυνομικούς. Σύμφωνα με τις Αρχές, ο Hulk, εντόπισε μια ύποπτη, σφραγισμένη δεξαμενή. Έπειτα από διεξοδικό έλεγχο, αποκαλύφθηκε ότι στο σημείο αυτό υπήρχε μια κρυφή είσοδος, η οποία οδηγούσε σε ένα υπόγειο καταφύγιο (bunker). Στο εσωτερικό του εντοπίστηκαν μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, καθώς και βαρύς οπλισμός.
Ο διοικητής της μονάδας, Λουτσιάνο Πέδρο Μπαρμπόζα ντα Σίλβα, υπογράμμισε τη σημασία της συμβολής των εκπαιδευμένων σκύλων στις επιχειρήσεις αυτές, τονίζοντας ότι «η όσφρηση ενός τέτοιου σκύλου μπορεί να είναι έως και 100.000 φορές πιο ισχυρή από εκείνη ενός ανθρώπου». Πέρα από τα ναρκωτικά, οι αρμόδιες Αρχές προχώρησαν στην κατάσχεση τυφεκίων, πιστολιών και οχημάτων, γεγονός που καταδεικνύει την έκταση της εγκληματικής δραστηριότητας, στην περιοχή.
Οι φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο, αποτελούν εδώ και δεκαετίες πεδία έντονης δράσης οργανωμένων εγκληματικών ομάδων, οι οποίες εμπλέκονται κυρίως στη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων. Η αστυνομία της Βραζιλίας πραγματοποιεί συχνά ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις σε αυτές τις περιοχές, επιχειρώντας να περιορίσει την ανεξέλεγκτη δράση των συμμοριών.
Οι σκύλοι ράτσας Μαλινουά, χρησιμοποιούνται ευρέως από αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως, λόγω της εξαιρετικής τους ευφυΐας, αντοχής και ικανότητας ανίχνευσης ουσιών. Έχουν συμμετάσχει σε αποστολές υψηλού κινδύνου, από ανίχνευση εκρηκτικών μέχρι και επιχειρήσεις σύλληψης υπόπτων.
Η συγκεκριμένη επιτυχία αναδεικνύει όχι μόνο τη σημασία της τεχνογνωσίας των αρχών, αλλά και τον καθοριστικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν τα ειδικά εκπαιδευμένα ζώα, στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
