 |
|
|  Σάββατο 11/4
79ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ
Θα διεξαχθεί από τις 12 έως και τις 23 Μαΐου και 21 ταινίες θα διεκδικήσουν τον Χρυσό Φοίνικα
AΠΕ-ΜΠΕ
Πολυαναμενόμενες ταινίες από βετεράνους δημιουργούς αλλά και σκηνοθετικά ντεμπούτα απ'όλο τον κόσμο συγκεντρώνει το επίσημο πρόγραμμα του 79ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, το οποίο ανακοινώθηκε από την πρόεδρο του Φεστιβάλ ,Ίρις Κνόμπλοχ και τον καλλιτεχνικό διευθυντή Τιερί Φρεμό. Η φετινή διοργάνωση, που θα διεξαχθεί από τις 12 έως και τις 23 Μαΐου, δίνει προτεραιότητα στο διεθνές σινεμά δημιουργών, ενώ η παρουσία της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας είναι αισθητά πιο περιορισμένη σε σχέση με άλλες χρονιές.
Είκοσι μία ταινίες θα διεκδικήσουν φέτος τον Χρυσό Φοίνικα, με το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του φεστιβάλ να φιλοξενεί ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του σύγχρονου παγκόσμιου κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων, τους Ασγκάρ Φαραντί, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Πάβελ Παβλικόφσκι, 'Αιρα Σακς, Χιροκάζου Κόρε-Έντα, Λάζλο Νέμες, Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ και Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι.
Ανάμεσα στις ταινίες του διαγωνιστικού ξεχωρίζουν το αγγλόφωνο ντεμπούτο του Κριστιάν Μουνγκίου «Fjord», με τους Ρενάτε Ράινσβε και Σεμπάστιαν Σταν στον ρόλο ενός ζευγαριού που μετακομίζει σε μια απομονωμένη νορβηγική πόλη, το θρίλερ δράσης «Hope» του Να Χονγκ-τζιν με τους Μάικλ Φασμπέντερ και Αλίσια Βικάντερ που μας μεταφέρει στα περίχωρα μιας απομονωμένης παράκτιας κωμόπολης, όπου οι κάτοικοι επιδίδονται σε έναν απελπισμένο αγώνα επιβίωσης ενάντια σε κάτι εξωπραγματικό που τους απειλεί με αφανισμό, το γαλλόφωνο «Parallel Tales» του Ασγκάρ Φαραντί με τους Ιζαμπέλ Ιπέρ, Κατρίν Ντενέβ και Βενσάν Κασέλ, το δράμα εποχής «Fatherland» του Πάβελ Παβλικόφσκι με τη Σάντρα Ούλερ, το «Sheep in the Box» του Κορε-Έντα που εκτυλίσσεται σε ένα κοντινό μέλλον και ακολουθεί ένα ζευγάρι που φέρνει στο σπίτι του ένα ανθρωποειδές παιδί, καθώς και το «The Beloved» του Ροδρίγο Σορογκόγιεν με τον Χαβιέρ Μπαρδέμ στον ρόλο ενός καταξιωμένου σκηνοθέτη που συναντά μετά από χρόνια την αποξενωμένη κόρη του.
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ επιστρέφει επίσης στο φεστιβάλ με την ισπανόφωνη δραμεντί «Bitter Christmas», η οποία έχει ήδη κάνει πρεμιέρα στην Ισπανία με θετικές κριτικές, ενώ ο 'Αιρα Σακς είναι ο μοναδικός Αμερικανός σκηνοθέτης που συμμετέχει στο διαγωνιστικό, με την ταινία «The Man I Love», που εστιάζει στην κρίση του AIDS στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '80 με πρωταγωνιστή τον Ράμι Μάλεκ.
Παράλληλα, σημαντικοί δημιουργοί συμμετέχουν στα εκτός διαγωνιστικού τμήματα του φεστιβάλ, όπως ο Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν που επιστρέφει στη διοργάνωση με το «Her Private Hell». Ακόμη, τα ντοκιμαντέρ του βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα Στίβεν Σόντερμπεργκ για τον Τζον Λένον («John Lennon: The Last Interview») και του Ρον Χάουαρντ για τον Ρίτσαρντ 'Αβεδον («Avedon») θα προβληθούν στις Ειδικές Προβολές, ενώ το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζον Τραβόλτα, «Propeller One-Way Night Coach» θα παρουσιαστεί στο τμήμα Cannes Première.
Ανοίγοντας την παρουσίαση, η Ίρις Κνόμπλοχ τόνισε ότι «οι ειδήσεις που φτάνουν από όλο τον κόσμο είναι κάθε άλλο παρά καθησυχαστικές», και αναρωτήθηκε ποια είναι η σημασία της διοργάνωσης ενός κινηματογραφικού φεστιβάλ σε μια «εποχή τόσο μεγάλης αβεβαιότητας». Όπως σημείωσε, το φεστιβάλ των Καννών γεννήθηκε το 1939 σε μια αντίστοιχη περίοδο αβεβαιότητας, υπογραμμίζοντας ότι τότε - όπως και σήμερα - «δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα», ως χώρος ελευθερίας, έκφρασης και ανάδειξης σημαντικών ζητημάτων.
Αναφερόμενη στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και των παγκόσμιων συγκρούσεων, χαρακτήρισε τις Κάννες «ορόσημο μέσα στην καταιγίδα», υπογραμμίζοντας ότι δεν πρόκειται για έναν κλειστό χώρο, αλλά για έναν τόπο όπου «οι αξίες δεν μεταβάλλονται ανάλογα με τις συνθήκες». Σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη, τόνισε: «Υπερασπιζόμαστε την ελευθερία της δημιουργίας για όλους τους ανθρώπους - αλλά μόνο για τους ανθρώπους».
Όπως εξήγησε, η τεχνητή νοημοσύνη έχει ήδη εισέλθει στη διαδικασία παραγωγής, ωστόσο «δεν θα της επιτρέψουμε να επιβάλει τους δικούς της κανόνες στον κινηματογράφο». «Πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει ένας δημιουργός, αλλά και δεκάδες, μερικές φορές εκατοντάδες άνθρωποι, που καταθέτουν το ταλέντο τους, τις δεξιότητές τους, την ενέργειά τους, την ψυχή τους, σε ένα κοινό εγχείρημα. Μια ταινία δεν είναι απλώς ένα συνονθύλευμα δεδομένων, είναι ένα προσωπικό όραμα. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μιμείται εξαιρετικά, αλλά δεν θα μάθει ποτέ να αισθάνεται» επεσήμανε.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
