 |
|
|  Πέμπτη 16/4
ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ/ΝΗ;
Μπορεί ο γάμος να σταθεί σωτήριος και να σε προστατέψει απο καρκίνο,δείχνει αμερικανική έρευνα
CRC,zougla.gr
Μια μεγάλη σύγχρονη πληθυσμιακή μελέτη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η
οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Cancer Research
Communication, έρχεται να δείξει ότι το αν κάποιος έχει παντρευτεί ή
όχι ίσως συνδέεται ουσιαστικά με τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου. Το
εύρημα δεν σημαίνει ότι ο γάμος «προστατεύει» μαγικά από τον καρκίνο.
Σημαίνει όμως ότι η οικογενειακή κατάσταση μπορεί να λειτουργεί ως
ένας ισχυρός κοινωνικός δείκτης, πίσω από τον οποίο κρύβονται
συνήθειες, δίκτυα στήριξης, οικονομικές συνθήκες και πρόσβαση στην
πρόληψη.
Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής,
Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο
Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος)
και ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας –
Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ)
αναφέρουν ότι στη μελέτη αναλύθηκαν δεδομένα από 12 αμερικανικές
πολιτείες για την περίοδο 2015–2022, εστιάζοντας σε ενήλικες ηλικίας
30 ετών και άνω.
Oι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία καταγραφής καρκίνου και
δημογραφικά δεδομένα πληθυσμού, ώστε να συγκρίνουν τη συχνότητα
εμφάνισης καρκίνου ανάμεσα σε όσους δεν είχαν παντρευτεί ποτέ και σε
όσους είχαν παντρευτεί κάποια στιγμή στη ζωή τους, ακόμη κι αν στο
μεταξύ είχαν χωρίσει ή χηρέψει.
Πρόκειται για μία από τις πιο εκτεταμένες αναλύσεις που έχουν γίνει
πάνω στο ζήτημα, με περισσότερα από 4,2 εκατομμύρια περιστατικά
καρκίνου και πάνω από 500 εκατομμύρια ανθρωποέτη παρακολούθησης.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι που δεν είχαν παντρευτεί ποτέ
εμφάνιζαν υψηλότερη συχνότητα καρκίνου σχεδόν σε όλες τις μεγάλες
κατηγορίες της νόσου. Στους άνδρες, η επίπτωση ήταν κατά 68% υψηλότερη
σε σχέση με όσους έχουν παντρευτεί κάποια στιγμή στη ζωή τους, ενώ
στις γυναίκες ήταν κατά 85% υψηλότερη. Η τάση αυτή δεν εμφανίστηκε
μόνο σε μία συγκεκριμένη ομάδα, αλλά επαναλήφθηκε σε διαφορετικές
φυλετικές και εθνοτικές κατηγορίες, σε πολλά είδη καρκίνου και σε
πολλές ηλικίες. Οι διαφορές, μάλιστα, γίνονταν εντονότερες όσο
αυξανόταν η ηλικία, κάτι που υποδηλώνει ότι οι συνέπειες κοινωνικών
και συμπεριφορικών παραγόντων μπορεί να συσσωρεύονται στη διάρκεια της
ζωής.
Στους άνδρες, για παράδειγμα, η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφηκε στον
καρκίνο του πρωκτού, ενώ στις γυναίκες ο καρκίνος του τραχήλου της
μήτρας παρουσίασε πολύ υψηλότερη συχνότητα στις γυναίκες που δεν είχαν
παντρευτεί ποτέ. Μεγάλες διαφορές βρέθηκαν επίσης σε καρκίνους που
σχετίζονται με λοιμώξεις, με το κάπνισμα, με την κατανάλωση αλκοόλ,
αλλά και σε ορισμένους γυναικολογικούς καρκίνους. Αντίθετα, οι
διαφορές ήταν πιο περιορισμένες σε καρκίνους όπως του θυρεοειδούς, του
προστάτη και, σε μικρότερο βαθμό, του μαστού.
Οι ερευνητές δεν λένε ότι ο γάμος προκαλεί χαμηλότερο κίνδυνο
καρκίνου αλλά ότι ο γάμος ίσως συνοψίζει ένα πλέγμα από πλεονεκτήματα
και εμπειρίες ζωής. Ένας άνθρωπος που είναι παντρεμένος είναι πιθανό
να έχει πιο σταθερή καθημερινότητα, λιγότερες επικίνδυνες
συμπεριφορές, καλύτερη ψυχολογική στήριξη, μεγαλύτερη οικονομική
ασφάλεια και συχνότερη επαφή με υπηρεσίες υγείας. Ένας σύντροφος
μπορεί να ενθαρρύνει τις προληπτικές εξετάσεις, να επιμείνει σε έναν
έλεγχο που αναβάλλεται ή να βοηθήσει στην έγκαιρη αναζήτηση ιατρικής
βοήθειας. Όλα αυτά δεν είναι ασήμαντα. Αντίθετα, είναι ακριβώς οι
καθημερινές παράμετροι που, σε βάθος χρόνου, επηρεάζουν την υγεία.
Η μελέτη φέρνει στο φως και σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε
επιμέρους πληθυσμιακές ομάδες. Οι μαύροι άνδρες που δεν είχαν
παντρευτεί ποτέ είχαν τα υψηλότερα συνολικά ποσοστά καρκίνου από όλες
τις ομάδες. Ωστόσο, ανάμεσα στους άνδρες που είχαν υπάρξει
παντρεμένοι, οι μαύροι άνδρες εμφάνιζαν χαμηλότερα ποσοστά από τους
λευκούς άνδρες. Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η οικογενειακή κατάσταση
διαπλέκεται με τη φτώχεια, τον αποκλεισμό, τον ρατσισμό, την ανισότητα
στην πρόσβαση σε σταθερές σχέσεις και σε πόρους. Με άλλα λόγια, το
«ποιος παντρεύεται» και το «ποιος μένει εκτός γάμου» επηρεάζεται από
ευρύτερες κοινωνικές συνθήκες.
Στις γυναίκες, η εικόνα ήταν επίσης ισχυρή, και μάλιστα πιο σταθερή
ανάμεσα στις διαφορετικές φυλετικές και εθνοτικές ομάδες. Αυτό
αμφισβητεί τη συνηθισμένη αντίληψη ότι ο γάμος προσφέρει υγειονομικά
οφέλη κυρίως στους άνδρες. Στην προκειμένη περίπτωση, η μελέτη δείχνει
ότι η μη ύπαρξη γάμου ως εμπειρίας ζωής σχετίζεται με αυξημένη
επίπτωση καρκίνου και στις γυναίκες, ίσως μέσω διαφορετικών αλλά
εξίσου σημαντικών μηχανισμών: αναπαραγωγικών επιλογών, καθυστέρησης ή
αποφυγής τεκνοποίησης, διαφοράς στην προληπτική φροντίδα και
αθροιστικής κοινωνικής επιβάρυνσης.
Το σημαντικό μήνυμα είναι ότι η υγεία δεν καθορίζεται μόνο από το
σώμα, αλλά και από το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ζούμε. Η
μοναξιά, η οικονομική ανασφάλεια, η έλλειψη στήριξης και η χαλαρότερη
σχέση με την πρόληψη μπορεί να αφήνουν βαθύ αποτύπωμα στον κίνδυνο
καρκίνου.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
