 |
|
|  Tετάρτη 29/4
UNICEF
Εκατομμύρια παιδιά σε απόγνωση στο Σουδάν -Bιώνουν ακραίες συνθήκες φτώχειας και βίας
UNICEF,zougla.gr
Εκατομμύρια παιδιά στο Σουδάν βιώνουν ακραίες συνθήκες φτώχειας και βίας, κυρίως στην περιοχή τού Νταρφούρ, όπως προειδοποιεί η UNICEF, εκφράζοντας ανησυχία για την περιορισμένη διεθνή ανταπόκριση σε σύγκριση με το παρελθόν.
Καθώς ο πόλεμος στη χώρα εισέρχεται στον τέταρτο χρόνο του, τα παιδιά συνεχίζουν να πλήττονται δυσανάλογα από τις συνέπειες της σύγκρουσης. Ο εκπρόσωπος της UNICEF στο Σουδάν, Σέλντον Γετ, δήλωσε από τη Γενεύη ότι η κρίση έχει επιδεινωθεί σημαντικά.
Όπως σημείωσε, δύο δεκαετίες μετά την πρώτη μεγάλη κρίση στο Νταρφούρ, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υφίστανται βία, πείνα και εκτοπισμούς. Ωστόσο, αυτή τη φορά η διεθνής βοήθεια δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθος των αναγκών. Μιλώντας από το Πορτ-Σουδάν, υπογράμμισε ότι η σημερινή κατάσταση είναι βαθύτερη και πιο παρατεταμένη.
Ο ίδιος έκανε σύγκριση με το 2005, όταν η έκθεση “Child Alert” της UNICEF για το Νταρφούρ είχε προκαλέσει έντονη διεθνή κινητοποίηση. Σήμερα, όπως ανέφερε, η περιοχή φαίνεται να έχει ξεχαστεί από τη διεθνή κοινότητα.
Σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF, περίπου 33 εκατομμύρια άνθρωποι στο Σουδάν χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, με τα παιδιά να αποτελούν περισσότερο από το ήμισυ αυτού του πληθυσμού. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση στο Νταρφούρ, όπου περίπου 5 εκατομμύρια παιδιά αντιμετωπίζουν συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Καταστροφές σε κατοικίες, σχολεία και δομές υγείας, καθώς και μαζικοί εκτοπισμοί, συνθέτουν το σκηνικό της κρίσης. Όπως επισημαίνεται, πολλά παιδιά χάνουν τη ζωή τους, τραυματίζονται σοβαρά ή εκτοπίζονται, ενώ παράλληλα έρχονται αντιμέτωπα με πείνα, ασθένειες και σοβαρά ψυχικά τραύματα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
