 |
|
|  Tετάρτη 13/5
79ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ
Αυλαία με διεθνείς πρεμιέρες και ελληνική παρουσία
zougla.gr
Με τη φιλόδοξη κωμωδία εποχής του Πιερ Σαλβαντορί, «La Vénus électrique», ανοίγει η αυλαία τού 79ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, που φέτος δίνει προτεραιότητα στο διεθνές σινεμά δημιουργών, φιλοξενώντας πολυαναμενόμενες ταινίες από βετεράνους δημιουργούς αλλά και σκηνοθετικά ντεμπούτα απ’ όλο τον κόσμο.
«Οι Κάννες υμνούν όλα όσα αγαπώ στον κινηματογράφο: τη σκηνοθεσία, την τόλμη, την ελευθερία και τους δημιουργούς. Το Φεστιβάλ ανακαλύπτει νέους κινηματογραφιστές, τους στηρίζει και τους τιμά. Με τον δικό της τρόπο, η ταινία μου εκφράζει όλη την πίστη και την αγάπη που έχω για την τέχνη του κινηματογράφου» δήλωσε ο Πιερ Σαλβαντορί.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Φεστιβάλ, η 11η μεγάλου μήκους ταινία του Γάλλου σκηνοθέτη εκτυλίσσεται στο Παρίσι της δεκαετίας του 1920 και «αντλεί έμπνευση από την εκλεπτυσμένη κωμωδία του Χόλιγουντ -με τον γρήγορο ρυθμό, τη σύγχυση ανάμεσα στο ψέμα και την αλήθεια, και την ακρίβεια στη γραφή και τη σκηνοθεσία».
Είκοσι δύο ταινίες θα διεκδικήσουν φέτος τον Χρυσό Φοίνικα, με το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του φεστιβάλ να φιλοξενεί ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του σύγχρονου παγκόσμιου κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων, τους Ασγκάρ Φαραντί, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Τζέιμς Γκρέι, Πάβελ Παβλικόφσκι, Άιρα Σακς, Χιροκάζου Κόρε-Έντα, Λάζλο Νέμες, Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ και Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι.
Ανάμεσα στις ταινίες του διαγωνιστικού ξεχωρίζουν το «Paper Tiger», η νέα ταινία του αγαπημένου των Καννών Τζέιμς Γκρέι, ένα σκοτεινό crime drama με πρωταγωνιστές τον Άνταμ Ντράιβερ, τη Σκάρλετ Τζοχανσον και τον Μάιλς Τέλερ, η ισπανόφωνη δραμεντί «Bitter Christmas του Πέδρο Αλμοδόβαρ, το «Sheep in the Box» του Ιάπωνα Χιροκάζου Κορε-Έντα που εκτυλίσσεται σε ένα κοντινό μέλλον και ακολουθεί ένα ζευγάρι που φέρνει στο σπίτι του ένα ανθρωποειδές παιδί, το γαλλόφωνο «Parallel Tales» του Ιρανού Ασγκάρ Φαραντί με τους Ιζαμπέλ Ιπέρ, Κατρίν Ντενέβ και Βενσάν Κασέλ, το δράμα εποχής «Fatherland» του Πάβελ Παβλικόφσκι με τη Σάντρα Ούλερ, και το «The Beloved» του Ροδρίγο Σορογκόγιεν με τον Χαβιέρ Μπαρδέμ στον ρόλο ενός καταξιωμένου σκηνοθέτη που συναντά μετά από χρόνια την αποξενωμένη κόρη του, την οποία υποδύεται η Βικτόρια Λουένγκο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
