 |
|
|  Πέμπτη 14/5
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΟΡΥΦΗΣ ΣΤΟ ΠΕΚΙΝΟ
Συνομιλίες Σι Τζινπίνγκ – Τραμπ ,με φόντο τις διεθνείς εξελίξεις και τις διμερείς σχέσεις
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ υποδέχθηκε με μεγάλες τιμές στο Πεκίνο τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ, στα σκαλιά τού Παλατιού τού Λαού, τού κέντρου τής κρατικής εξουσίας στην καρδιά τής τεράστιας πλατείας Τιενανμέν, στολισμένης με τα χρώματα των εθνικών συμβόλων των δυο χωρών.
Οι δύο ηγέτες αντάλλαξαν χειραψία μετά την άφιξη του Τραμπ με αυτοκινητοπομπή στα σκαλιά του κτηρίου.
Ο Σι, χαιρέτησε μέλη της αμερικανικής αντιπροσωπείας, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος στο παρελθόν είχε υπάρξει έντονος επικριτής του Πεκίνου.
Ο Τραμπ και ο Σι στάθηκαν στο κέντρο, ενώ η στρατιωτική μπάντα της Κίνας έπαιζε τον εθνικό ύμνο των ΗΠΑ και στη συνέχεια τον κινεζικό εθνικό ύμνο, με κανονιοβολισμούς να ηχούν στον χώρο.
Μαθητές δημοτικού με πολύχρωμες στολές, κρατώντας σημαίες ΗΠΑ και Κίνας, φώναζαν «καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε» καθώς ο Τραμπ και ο Σι διέσχιζαν την πλατεία.
Η επίσκεψη τού Αμερικανού προέδρου περιλαμβάνει επίσης επίσημο δείπνο στο Μέγαρο τού Λαού, ενώ αναμένεται να επισκεφθεί και τον ιστορικό Ναό του Ουρανού, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς όπου οι αυτοκράτορες της Κίνας προσεύχονταν για καλή σοδειά.
Ο Τραμπ έφτασε στο Πεκίνο το βράδυ της Τετάρτης με το προεδρικό αεροσκάφος Air Force One, συνοδευόμενος από κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων ο επικεφαλής τής Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ και ο επιχειρηματίας Ίλον Μασκ, στοιχεία που αντανακλούν τις εμπορικές συμφωνίες που επιδιώκει η Ουάσινγκτον.
Η επίσκεψη σηματοδοτεί την έναρξη επίσημων επαφών υψηλού επιπέδου μεταξύ των δύο ηγετών, σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας παραμένουν ιδιαίτερα τεταμένες, με αιχμή ζητήματα εμπορίου, τεχνολογίας και γεωπολιτικών εντάσεων.
Ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ δήλωσε στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ότι οι δύο χώρες πρέπει να λειτουργούν ως «εταίροι και όχι αντίπαλοι», κατά τη διάρκεια των συνομιλιών τους στο Πεκίνο την Πέμπτη.
«Μια σταθερή σχέση Κίνας–ΗΠΑ αποτελεί όφελος για ολόκληρο τον κόσμο. Η συνεργασία ωφελεί και τις δύο πλευρές, ενώ η αντιπαράθεση βλάπτει και τις δύο. Πρέπει να είμαστε εταίροι και όχι αντίπαλοι», ανέφερε ο Σι.
Πρόσθεσε επίσης ότι είναι «χαρούμενος» που υποδέχεται τον Τραμπ στην πρώτη του επίσκεψη στην Κίνα από το 2017, σημειώνοντας πως «ο κόσμος έχει φτάσει σε ένα νέο σταυροδρόμι».
Στην εναρκτήρια τοποθέτησή του, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ εξήρε τον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ, κάνοντας λόγο για «φανταστική σχέση» μεταξύ των δύο ηγετών.
«Θα έχουμε ένα φανταστικό μέλλον μαζί. Έχω τόσο μεγάλο σεβασμό για την Κίνα, για το έργο που έχετε κάνει. Είστε ένας σπουδαίος ηγέτης», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος κατά την έναρξη των συνομιλιών στο Πεκίνο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
