 |
|
|  Πέμπτη 14/5
ΣΟΚ ΣΤΙΣ ΗΠΑ
Πανεπιστήμια πωλούσαν πτώματα για εκπαίδευση Ισραηλινών στρατιωτών!!!
Guardian,zougla.gr
Kοινή έρευνα τού φοιτητικού μέσου ενημέρωσης Annenberg Media και της βρετανικής εφημερίδας The Guardian αποκάλυψε ότι Πανεπιστήμια τής Καλιφόρνια, διέθεταν σώματα δωρητών στο αμερικανικό Ναυτικό, το οποίο χρησιμοποιούσε μέρος αυτών για την εκπαίδευση ισραηλινών στρατιωτικών διασωστών και ιατρικού προσωπικού.
Το πλέον σοκαριστικό στοιχείο της υπόθεσης είναι πως οι οικογένειες των νεκρών υποστηρίζουν ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν πως οι σοροί των συγγενών τους θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε στρατιωτικά προγράμματα ή να καταλήξουν σε εκπαιδευτικά σενάρια που συνδέονται με τον ισραηλινό στρατό.
Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα έγγραφα, το πρόγραμμα λειτουργεί τουλάχιστον από το 2013 μέσω του Navy Trauma Training Center (σ.σ. Κέντρο Αποκατάστασης Τραυμάτων του Ναυτικού) στο Los Angeles General Medical Center (σ.σ. Κέντρο Γενικής θεραπείας του Λος Άντζελες).
Εκεί, Ισραηλινοί στρατιωτικοί γιατροί και διασώστες συμμετείχαν σε κοινές ασκήσεις με το αμερικανικό Ναυτικό χρησιμοποιώντας ανθρώπινα σώματα που είχαν δωρηθεί υποτίθεται «για επιστημονική έρευνα και ιατρική εκπαίδευση».
Η έρευνα αποκαλύπτει ακόμη ότι το USC φέρεται να εισέπραξε πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια μέσα σε μία δεκαετία από τις συγκεκριμένες συμβάσεις. Παράλληλα, το UC San Diego φέρεται να παραχωρούσε πτώματα στο USC έναντι «allocation fee» που έφθανε τα 2.900 δολάρια ανά σώμα, σύμφωνα με συμβάσεις που επικαλούνται οι δημοσιογράφοι.
Η αποκάλυψη προκάλεσε οργή σε οικογένειες δωρητών. Η Brittany Beecher, αδελφή ενός 36χρονου άνδρα που είχε δωρίσει το σώμα του στο UC San Diego πιστεύοντας ότι θα βοηθήσει φοιτητές ιατρικής, δήλωσε ότι ένιωσε «προδομένη» όταν πληροφορήθηκε ότι η σορός του αδελφού της χρησιμοποιήθηκε σε στρατιωτική εκπαίδευση.
Μετά τις αποκαλύψεις, αφαίρεσε το όνομά της από το μητρώο δωρητών οργάνων.
Αντίστοιχα, συγγενείς της 101χρονης Jeanette Volpin, η οποία είχε δωρίσει το σώμα της στο USC μετά από υποβοηθούμενη ευθανασία, δηλώνουν ότι η γυναίκα πίστευε πως η δωρεά της θα υπηρετούσε αποκλειστικά την επιστήμη και όχι στρατιωτικές εφαρμογές.
Το θέμα απέκτησε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις όταν το AJ+, ψηφιακό μέσο που ανήκει στο δίκτυο Al Jazeera, κυκλοφόρησε ντοκιμαντέρ με τίτλο «Israeli Military Medics Are Training On Dead Americans» (Ισραηλινοί στρατιωτικοί νοσηλευτές εκπαιδεύονται με νεκρούς Αμερικανούς), επαναφέροντας στο προσκήνιο την έρευνα και δίνοντας διεθνή δημοσιότητα στην υπόθεση.
Μέχρι στιγμής ούτε το USC ούτε το αμερικανικό Ναυτικό έχουν δώσει σαφείς απαντήσεις για το αν οι δωρητές ενημερώνονταν επαρκώς ή αν θα συνεχιστεί το πρόγραμμα μετά τη λήξη της τρέχουσας σύμβασης.
Οι διοικήσεις των πανεπιστημίων επιμένουν ότι οι δωρεές αξιολογούνται για «επιστημονική και εκπαιδευτική αξία» και ότι τηρούνται ηθικά πρωτόκολλα. Ωστόσο, οι ίδιες οι οικογένειες κάνουν λόγο για «κατάχρηση εμπιστοσύνης» και «σκοτεινή εμπορευματοποίηση των νεκρών».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
