 |
|
|  Δευτέρα 25/5
ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Πολεμικές ιαχές εκατέρωθεν με αιχμηρές δηλώσεις
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Οι ήδη τεταμένες σχέσεις ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία επιδεινώνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν πλέον ανοιχτά η μία την άλλη ως τον μελλοντικό μεγάλο αντίπαλό τους, στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Το τελευταίο επεισόδιο στην αντιπαράθεση των δύο χωρών πυροδοτήθηκε από την παρέμβαση του Ισραηλινού Υπουργού Πολιτισμού, Μίκι Ζόχαρ. Αφορμή στάθηκε η πρόσφατη αναχαίτιση από τις ισραηλινές δυνάμεις ενός στολίσκου ανθρωπιστικής βοήθειας με προορισμό τη Γάζα, ο οποίος είχε αποπλεύσει την περασμένη εβδομάδα από το λιμάνι του Μαρμαρά.
«Πρέπει να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την Τουρκία ως εχθρικό κράτος», τόνισε ο Ζόχαρ, σύμφωνα με αναφορές στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης. «Εάν η Τουρκία επιλέξει τον δρόμο του πολέμου μαζί μας, αναμφίβολα θα πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα. Υπήρχαν Ιρανοί που σκέφτονταν το ίδιο πράγμα, και δείτε πού βρίσκονται τώρα».
Η ρητορική αυτή αποτυπώνει μια βαθύτερη γεωπολιτική μετατόπιση που κυοφορείται εδώ και μήνες. Ο πόλεμος στη Γάζα, η περιφερειακή αστάθεια και η αποδυνάμωση του Ιράν αναδιαμορφώνουν τις ισορροπίες, την ίδια ώρα που η εμπλοκή των ΗΠΑ και οι διπλωματικές προσπάθειες δεκάδων άλλων κρατών για σταθεροποίηση περιπλέκουν ακόμη περισσότερο το σκηνικό.
Από την πλευρά τής Άγκυρας, ο Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, είχε εξαπολύσει τον περασμένο μήνα, σφοδρή επίθεση κατά τού Τελ Αβίβ, κατηγορώντας το ότι αναζητά έναν «αντικαταστάτη εχθρό» για να καλύψει το κενό τής Τεχεράνης.
«Μετά το Ιράν, το Ισραήλ δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εχθρό», είχε δηλώσει ο Φιντάν, συμπληρώνοντας: «Βλέπουμε ότι όχι μόνο η κυβέρνηση Νετανιάχου, αλλά και ορισμένες προσωπικότητες της αντιπολίτευσης… επιδιώκουν να ανακηρύξουν την Τουρκία σε νέο εχθρό. Αυτή είναι μια νέα εξέλιξη στο Ισραήλ… που μετατρέπεται σε κρατική στρατηγική».
Οι διμερείς σχέσεις βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση από τις 7 Οκτωβρίου, όταν έλαβαν χώρα οι επιθέσεις της Χαμάς. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν στη Γάζα.
Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει αναδειχθεί σε έναν από τους πιο σκληρούς επικριτές του Ισραήλ διεθνώς, κατηγορώντας την ισραηλινή κυβέρνηση για γενοκτονία και χαρακτηρίζοντας τα μέλη της Χαμάς «μαχητές της αντίστασης».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
