 |
|
|  Tρίτη 26/5
ΑΙΜΑΤΗΡΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
57χρονος πυροβόλησε τη σύζυγό του και αμέσως μετά αυτοκτόνησε
zougla.gr
Τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτυλίχθηκε σοβαρό περιστατικό με πυροβολισμούς στον Χολαργό Aττικής το βράδυ της Δευτέρας , διερευνούν οι αστυνομικές αρχές, μετά τον τραυματισμό μίας 53χρονης γυναίκας από τον 57χρονο σύζυγό της και την αυτοκτονία τού τελευταίου λίγη ώρα αργότερα.
Τα μέχρι στιγμής στοιχεία δείχνουν ότι όλα εκτυλίχθηκαν μέσα σε ελάχιστα λεπτά, χωρίς κανείς από τους γείτονες να μπορεί να αντιληφθεί εγκαίρως τι συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες της πολυκατοικίας.
Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής, λίγο μετά τις 11 το βράδυ ακούστηκαν δύο πυροβολισμοί με διαφορά λίγων δευτερολέπτων, ενώ προηγήθηκε φωνή γυναίκας που καλούσε σε βοήθεια.
Περίοικοι ενημέρωσαν άμεσα την αστυνομία και στο σημείο έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. μαζί με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.
Οι πρώτοι αστυνομικοί που έφτασαν στο σημείο εντόπισαν την 53χρονη γυναίκα τραυματισμένη στο πόδι. Σύμφωνα με πληροφορίες, της παρασχέθηκαν άμεσα οι πρώτες βοήθειες, ενώ έγινε και τουρνικέ προκειμένου να περιοριστεί η αιμορραγία μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.
Η γυναίκα μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου νοσηλεύεται εκτός κινδύνου. Οι γιατροί εκτιμούν ότι η άμεση επέμβαση των διασωστών αποδείχθηκε καθοριστική για την πορεία της υγείας της.
Λίγο αργότερα, οι αστυνομικοί ανέβηκαν στο διαμέρισμα του τρίτου ορόφου όπου διέμενε το ζευγάρι. Εκεί εντόπισαν τον 57χρονο νεκρό, ενώ δίπλα του βρέθηκε όπλο, με όλα τα μέχρι στιγμής στοιχεία να συγκλίνουν στο ότι μετά τον τραυματισμό της συζύγου του, έδωσε τέλος στη ζωή του με πυροβολισμό στο κεφάλι.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι τόσο ο 57χρονος όσο και η 53χρονη ασχολούνταν με τη σκοποβολή και κατείχαν νόμιμα όπλα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
