 |
|
|  Σάββατο 30/5
ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ
Μητέρα εγκατέλειψε το μωρό της λόγω εξάρτησης από τα ναρκωτικά-To μεγαλώνουν οι νοσηλεύτριες τού τοπικού νοσοκομείου
zougla.gr
Μια συγκλονιστική ιστορία εκτυλίσσεται το τελευταίο διάστημα, στο Νοσοκομείο του Βόλου. Εκεί μεγαλώνει με την φροντίδα και τη ζεστή αγκαλιά των μαιών και των νοσηλευτριών ένα κοριτσάκι μόλις τριών μηνών που γεννήθηκε πρόωρα. Η μητέρα του το εγκατέλειψε, αναφέροντας πως αδυνατεί να το μεγαλώσει και δεν θέλει καμία επαφή μαζί του, γιατί όντας χρήστης ναρκωτικών, ανάμεσα στη μητρότητα και την εξάρτηση από τις τοξικές ουσίες, επέλεξε να ακολουθήσει τον δεύτερο δρόμο.
Πριν τρεις μήνες η 25χρονη γυναίκα γέννησε πρόωρα και το παιδί παρουσίασε αμέσως στερητικά σύνδρομα. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, στη μονάδα νεογνών για να κρατηθεί στην ζωή καθώς παρουσίαζε κρίσεις, αλλά δεν μπορούσε να παραμείνει στην Λάρισα.
Μετά από δέκα περίπου ημέρες το νεογνό επέστρεψε στο Νοσοκομείο του Βόλου και κινήθηκε η διαδικασία για να βρεθεί η μητέρα του που στην ουσία το είχε εγκαταλείψει. Εκείνη δήλωσε στις κοινωνικές νοσοκομειακές υπηρεσίες πως δεν μπορεί να του παρέχει ούτε σπίτι.
Επικαλούμενη την εξάρτησή της από τα ναρκωτικά είπε πως είναι αδύνατον να μεγαλώσει το παιδί και δεν θέλησε να υπάρχει καμία επαφή μαζί του. Η κοινωνική έρευνα απέδειξε πως κανένα συγγενικό πρόσωπο της 25χρονης δεν μπορούσε να αναλάβει το παιδί. Το περιβάλλον ήταν όχι μόνο ακατάλληλο για την παροχή κάθε φροντίδας, αλλά και επικίνδυνο.
Ενημερώθηκε η Εισαγγελία και αποφασίστηκε η παραμονή του παιδιού στο Νοσοκομείο του Βόλου με στόχο να ξεκινήσει η διαδικασία της αναδοχής. Το κοριτσάκι βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση και ουδέποτε το έχει επισκεφθεί η μητέρα ή ο πατέρας του.
Οι μαίες και το νοσηλευτικό προσωπικό του δίνουν την αγάπη που στερείται και αναμένεται να παραμείνει στο Νοσοκομείο τουλάχιστον μέχρι να γίνει 5 μηνών. Εκεί, το εγκαταλελειμμένο βρέφος θα μεγαλώνει μαζί με άλλα νεογέννητα και θα αναζητά την αγκαλιά που δεν του δίνουν από το σπίτι του. Εάν δεν βρεθεί ανάδοχη οικογένεια στον Βόλο, το παιδί θα μεταφερθεί στο «Μητέρα».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
