 |
|
|  Πέμπτη 4/6
ΕΦΥΓΕ ΕΝΑΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Πέθανε σε ηλικία 94 ετών,ο Άγγελος Αντωνόπουλος
zougla.gr
Ένας από τους πιο εμβληματικούς και αξιόλογους ηθοποιούς του δραματικού ρεπερτορίου, ο Άγγελος Αντωνόπουλος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών.
H σορός του μεταφέρθηκε στην αγαπημένη του Κάρυστο Ευβοίας, όπου πραγματοποιήθηκε η ταφή στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου.
Στο τελευταίο «αντίο» παρευρέθηκαν συγγενείς και λιγοστοί φίλοι από την Αθήνα και την Εύβοια. Η επιλογή της Καρύστου δεν ήταν τυχαία, ήταν ο τόπος όπου ο σπουδαίος καλλιτέχνης είχε επιλέξει να αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αναζητώντας μια ήρεμη καθημερινότητα, μακριά από τους έντονους ρυθμούς της πρωτεύουσας.
Ποιος ήταν ο Άγγελος Αντωνόπουλος
Με επιβλητική παρουσία, έντονη εκφραστικότητα και απόλυτο επαγγελματισμό, ο Άγγελος Αντωνόπουλος σφράγισε με την ερμηνεία του μερικές από τις χρυσές σελίδες της ελληνικής τέχνης.
Γεννημένος στα Ολύμπια, με καταγωγή από τη Γορτυνία, μεγάλωσε μεταξύ της Αρχαίας Ολυμπίας και των Ταμπουρίων στον Πειραιά. Το ταλέντο του βρήκε στέγη στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν», από την οποία αποφοίτησε το 1963.
Το θεατρικό του ντεμπούτο έγινε το 1961 στην ιστορική παράσταση «Η άνοδος του Αρθούρου Ούι» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, υπό την καθοδήγηση του δασκάλου του. Μετά το Θέατρο Τέχνης, συνέχισε την πορεία του στο πλευρό του Δημήτρη Μυράτ στο Θέατρο Μουσούρη, ενώ για μια δεκαετία από το 1962 συμμετείχε στους μεγαλύτερους θιάσους της χώρας.
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε το 1964 στην ταινία της Φίνος Φιλμ «Ένας Μεγάλος Έρωτας» (σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη). Η συνεργασία του με τον παραγωγό Φιλοποίμενα Φίνο απέδωσε 16 δραματικές ταινίες και μία θρυλική κωμωδία, το «Δεσποινίς Διευθυντής».
Πρωταγωνίστησε σε τεράστιες εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες της εποχής, όπως:
«Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», «Ορατότης Μηδέν», «Παπαφλέσσας», «Οι Γενναίοι Πεθαίνουν Δυο Φορές»,«Οι Σφαίρες δεν Γυρίζουν Πίσω».
Παράλληλα, συμμετείχε στις δύο εμβληματικές ποιητικές ταινίες του Τάκη Κανελλόπουλου, «Η Εκδρομή» (1966) και «Παρένθεση» (1968).»
Ο τηλεοπτικός «Άγνωστος Πόλεμος» και οι μεγάλες σειρές
Στην τηλεόραση έκανε ένα σαρωτικό ντεμπούτο το 1971. Έπειτα από πρόταση του Κώστα Κουτσομύτη, ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορική σειρά «Άγνωστος Πόλεμος» του Νίκου Φώσκολου, η οποία σημείωσε πρωτοφανή ποσοστά τηλεθέασης.
Έκτοτε, η παρουσία του στη μικρή οθόνη ήταν συνδεδεμένη με ποιοτικές παραγωγές. Ξεχώρισε, μεταξύ άλλων, στις σειρές:
«Οι Πανθέοι», «Το φως του Αυγερινού», «Μαντάμ Σουσού» και «Πρόβα Νυφικού».
Η τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση καταγράφηκε το 2004, στη δραματική σειρά «Τα Παιδιά της Νιόβης».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
