 |
|
|  Δευτέρα 8/6
ΕΚΑΝΕ ΦΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ-ΤΟΝ ΣΥΝΕΛΑΒΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Κυκλοφορούσε στο Αίγιο ως "Αντώνης Τζίμας",αλλά αποδείχθηκε οτι πρόκειται για τον ομογενή Τζέιμς Δαλαμάγκα,που σκότωσε το 1999 στο Σίδνεϊ τον επίσης ομογενή Γιώργο Γιαννόπουλο και έκτοτε αναζητούνταν
protothema.gr
Τέλος στο θρίλερ της υπόθεσης ανθρωποκτονίας που απασχόλησε τις αρχές της Αυστραλίας και της Ελλάδας μπήκε την Κυριακή στο Αίγιο. Μετά από 27 χρόνια, η ΕΛΑΣ κατάφερε να εντοπίσει και να συλλάβει τον 55χρονο Τζέιμς Δαλαμάγκα (James Dalamangas), ο οποίος αποτελούσε έναν από τους πλέον καταζητούμενους ανθρώπους από τις αυστραλιανές αρχές και την Interpol.
Ο 55χρονος είχε διαφύγει στην Ελλάδα αμέσως μετά τη δολοφονία του ομογενή Γιώργου Γιαννόπουλου το 1999 στο Σίδνεϊ, άλλαξε τα στοιχεία του και για χρόνια ζούσε σε χωριό της Αιγιάλειας, όπου είχε στήσει τη μόνιμη κατοικία του εμφανιζόμενος στην τοπική κοινωνία με το όνομα «Αντώνης Τζίμας».
Ο ομογενής βρίσκεται στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Αιγίου και θα οδηγηθεί ενώπιον της εισαγγελίας, όπου στη συνέχεια αναμένεται να κινηθούν οι διαδικασίες για να εκδοθεί στην Αυστραλία, εκεί δηλαδή που διαπράχθηκε η δολοφονία για την οποία συνελήφθη, κατά τις ίδιες πηγές.
Όσο για το πώς συνελήφθη, όλα ξεκίνησαν όταν ο 55χρονος βγήκε από το σπίτι και αστυνομικοί τού έκαναν έλεγχο, ζητώντας του στοιχεία. Ακολούθησε προσαγωγή και εν τέλει ο ίδιος φέρεται να παραδέχτηκε ότι πρόκειται για άτομο που καταζητείται από τις αυστραλιανές αρχές.
Ο 55χρονος ζούσε στην περιοχή του Άλσους Αιγιαλείας τα τελευταία 18 χρόνια μαζί με την σύντροφό του. Ο Δαλαμάγκας είχε αγοράσει κατοικία και είχε αναπτύξει δραστηριότητα στην καλλιέργεια αγροτικών εκτάσεων.
Αστυνομικοί πραγματοποίησαν έρευνα στο σπίτι ώστε να εξακριβωθεί αν χρησιμοποιούσε και άλλα πλαστά έγγραφα ταυτοποίησης πέρα από αυτό με το οποίο συστηνόταν στην τοπική κοινωνία. Στην έρευνα βρέθηκαν κάποια αιχμηρά αντικείμενα και μια βαλίστρα.
Η επικήρυξη για τη δολοφονία
Οι αυστραλιανές αρχές θεωρούσαν από τον Φεβρουάριο του 2024 πως ο Δαλαμάγκας κρυβόταν στην Ελλάδα και τον είχαν επικηρύξει για 200.000 δολάρια Αυστραλίας. Η καταγωγή του πατέρα τού Δαλαμάγκα είναι από τον Γοργόμυλο Πρέβεζας και της μητέρας του από την Τεμένη Αιγίου.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
