 |
|
|  Κυριακή 5/7
Παραλήρημα Τραμ
Κάλεσε τους Αμερικανούς να υπερασπιστούν τις ελευθερίες των «ιδρυτών πατέρων» τού αμερικανικού έθνους, απέναντι στην... «κομμουνιστική απειλή» των Δημοκρατικών
iefimerida.gr
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, κάλεσε τους Αμερικανούς να προστατεύσουν τις ελευθερίες τις οποίες οραματίστηκαν οι ιδρυτές πατέρες των ΗΠΑ πριν 250 χρόνια από την... «κομμουνιστική απειλή», όπως τη χαρακτήρισε, των προοδευτικών Δημοκρατικών, στη διάρκεια ομιλίας του από το όρος Ράσμορ.
Σε μια πατριωτική ομιλία ο Τραμπ παρουσίασε το αμερικανικό «θαύμα» και εξήρε το έργο των τεσσάρων προκατόχων του, τα πρόσωπα των οποίων είναι χαραγμένα στο όρος Ράσμορ: του Τζορτζ Ουάσινγκτον, του Τόμας Τζέφερσον, του Αβραάμ Λίνκολν και του Θίοντορ Ρούζβελτ.
«Στεκόμαστε κάτω από το μνημείο αυτών των ηρώων, μια ομάδα πραγματικά απίστευτων ανθρώπων, και δεσμευόμαστε ξανά να είμαστε ένα έθνος τόσο μεγάλο, τολμηρό, ευγενές και σπουδαίο όσο αυτοί οι Αμερικανοί γίγαντες και αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει, αλλά θα το κάνουμε», τόνισε.
Ωστόσο αμέσως προειδοποίησε ότι «η αμερικανική μας ταυτότητα είναι αντιμέτωπη με μια νέα επίθεση».
«Υπάρχει μια αναβίωση της κομμουνιστικής απειλής στο έδαφός μας, μεταξύ άλλων από νεοφερμένους στη χώρα μας που ασπάζονται ιδέες εντελώς αντίθετες με τον τρόπο ζωής και τη μεγάλη μας επιτυχία», εκτίμησε ο Τραμπ. «Δεν πρόκειται να αφήσουμε να συμβεί αυτό», υπογράμμισε.
Αναφερόμενος στους «νεοφερμένους» ο Αμερικανός πρόεδρος συνέδεσε την αντικομμουνιστική του ρητορική με την αντιμεταναστευτική, ένα κεντρικό ζήτημα της προεκλογικής του εκστρατείας και της πολιτικής του, ενώ κάποια στιγμή στη διάρκεια τής ομιλίας του σημείωσε ότι οι νεοφερμένοι στις ΗΠΑ θα πρέπει να διωχθούν.
«Είμαστε αποφασισμένοι και δεσμευόμαστε προς όλους ότι οι πολίτες των ΗΠΑ θα νικήσουν γρήγορα τον κομμουνισμό (…) Θα τους διώξουμε γρήγορα και θα συνεχίσουμε να χτίζουμε τη χώρα μας μεγαλύτερη και καλύτερη, πιο ισχυρή από ποτέ. Η Αμερική δεν θα γίνει ποτέ κομμουνιστική χώρα!», είπε χαρακτηριστικά.
Ο Τραμπ επιλέγει συχνά τον τελευταίο καιρό αυτή τη ρητορική, καθώς πλησιάζουν και οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, στις οποίες οι Ρεπουμπλικάνοι ανησυχούν ότι η χαμηλή δημοτικότητα τού προέδρου θα τους κοστίσει τον έλεγχο τού Κογκρέσου.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
