 |
|
|  Tρίτη 28/7
ΣΟΚ ΣΤΗΝ ΚΟΛΟΜΒΙΑ
Δολοφόνησαν 21χρονη έγκυο και αφαίρεσαν το μωρό της!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ένα αποτρόπαιο έγκλημα με πρωταγωνιστές μια νεαρή, μελλοντική μητέρα
και το μωρό που θα έφερνε πολύ σύντομα στη ζωή, ήρθε στο φως της
δημοσιότητας στην Κολομβία.
Η 21χρονη María Camila Potosí, που ηταν σε πολύ προχωρημένη
εγκυμοσύνη απήχθη, μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου και μετά της αφαίρεσαν το
μωρό της από την κοιλιά, μόλις λίγες ημέρες αφού είχε αποκαλύψει ότι
περιμένει κορίτσι.
Η Maria διένυε τον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης της όταν εξαφανίστηκε,
αφού έφυγε από το σπίτι της στο Κάλι τής Κολομβίας για
έναν τυπικό προγεννητικό έλεγχο.
Η νεαρή γυναίκα βρέθηκε τυλιγμένη σε σεντόνια και κουβέρτα,
τέσσερα μίλια μακριά από το σπίτι της.
Η αστυνομία της πόλης διαπίστωσε ότι έφερε πολλαπλές μαχαιριές και ότι
το αγέννητο παιδί της είχε αφαιρεθεί και αγνοούνταν.
Βίντεο από κάμερες ασφαλείας την κατέγραψε να ανεβαίνει στο πίσω μέρος
μιας μοτοσικλέτας που οδηγούσε μια γυναίκα, την οποία είχε γνωρίσει
δύο μήνες νωρίτερα μέσω ενός τοπικού προγράμματος υποστήριξης εγκύων.
Η οδηγός της μοτοσικλέτας φέρεται να έχει αλλάξει την κατάθεσή της
στους ερευνητές και παραμένει το κεντρικό πρόσωπο των ερευνών για τον
τραγικό θάνατο της Μαρίας.
Οι αρχές συνεχίζουν ασταμάτητα τις έρευνες για τον εντοπισμό του
χαμένου παιδιού.
Μόλις λίγες ώρες πριν από την απαγωγή της, η Maria είχε βοηθήσει στη
φροντίδα ενός άρρωστου συγγενή στο σπίτι της κουνιάδας της στο
Μελέντεζ, πριν από το ραντεβού της. Στη συνέχεια, ενημέρωσε τη μητέρα
της για μια ιατρική υποχρέωση της τελευταίας στιγμής. Ο σύζυγός της
σήμανε συναγερμό όταν εκείνη δεν επέστρεψε στο σπίτι.
Πριν εξαφανιστεί, είχε κοινοποιήσει βίντεο από ένα χαρούμενο πάρτι
αποκάλυψης του φύλου για την αγέννητη κόρη της. Διακρινόταν να
χαμογελά δίπλα στον σύζυγό της, μόλις λίγες εβδομάδες πριν από την
αναμενόμενη ημερομηνία τοκετού.
Η μητέρα της άτυχης κοπέλας, Alba Gomez, απηύθυνε έκκληση στους
δολοφόνους της κόρης της να επιστρέψουν την εγγονή της, στην οποία
έδωσε το όνομα Alahia. Η ίδια δήλωσε σε συνέντευξή της στα τοπικά μέσα
ενημέρωσης:
«Το μόνο που ζητώ με αυτή την έκκληση και με την ελπίδα που διατηρώ
ότι το μωρό μου είναι ζωντανό, είναι να βρεθεί. Ζητώ από τους
ανθρώπους που το έχουν, να ψάξουν την καρδιά τους και να μου το
επιστρέψουν».
Ο Συνήγορος του Πολίτη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Κάλι, Gerardo
Mendoza, απαίτησε μια «ταχεία, εξαντλητική έρευνα», προσθέτοντας ότι
το έγκλημα «δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητο».
Παράλληλα, η εκλεγμένη γερουσιαστής Jennifer Pedraza ανέφερε σχετικά
με την υπόθεση: «Απήγαγαν, βασάνισαν και δολοφόνησαν μια 21χρονη έγκυο
γυναίκα. Απαιτούμε δικαιοσύνη».
Η πρώην υποψήφια για την προεδρία, Sondra Macollins, δήλωσε: «Τι
ανικανότητα προκαλεί αυτό. Εμπιστευόμαστε ότι η Γενική Εισαγγελία και
η αστυνομία θα δώσουν αυστηρές και τεκμηριωμένες απαντήσεις».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
