 |
|
|  Παρασκευή 21/8
Έθελ Κέιτερχαμ
Η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο έχει γενέθλια και κλείνει τα 117
ΑΠΕ-ΜΠΕ, DPA,zougla.gr
Ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο γιορτάζει σήμερα τα 117α γενέθλιά του έπειτα από μια χρονιά με «πολλές πρωτιές», στη διάρκεια της οποίας συναντήθηκε και με τον Βρετανό βασιλιά Κάρολο.
Η Έθελ Κέιτερχαμ, η οποία ζει στον οίκο ευγηρίας Hallmark Lakeview στο Λάιτγουοτερ του Σάρεϊ, νοτιοδυτικά του Λονδίνου, θα περάσει την σημερινή ημέρα των γενεθλίων της με την οικογένειά της και φίλους της.
«Σας ευχαριστώ όλους για τις ευγενικές ευχές σας για τα γενέθλιά μου. Ακόμα και στα 117, είχα πολλές πρωτιές αυτή τη χρονιά, από το ότι χάιδεψα ένα λάμα μέχρι το ότι κράτησα το χέρι του Βασιλιά», αναφέρει σε δήλωσή της.
Η Κέιτερχαμ δέχθηκε επίσκεψη από τον Κάρολο, ο οποίος κράτησε το χέρι της καθώς της συστηνόταν, πέρυσι το Σεπτέμβριο λίγο μετά τα 116α γενέθλιά της.
Έγινε ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο τον Απρίλιο του 2025, μετά το θάνατο της Βραζιλιάνας μοναχής Ίνα Καναμπάρο Λούκας στα 116 της. Στη διάρκεια της συνάντησής της με τον Κάρολο, θυμήθηκε το 1969 που είχε χριστεί Πρίγκιπας της Ουαλίας, όταν ήταν 21 ετών, και του είπε: «Όλα τα κορίτσια ήταν ερωτευμένα μαζί σας και ήθελαν να σας παντρευτούν».
Η Κέιτερχαμ γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1909 στο Σίπτον Μπέλινγκερ του Χάμσιρ, πέντε χρόνια πριν από την έναρξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου. Ήταν η δεύτερη νεώτερη μεταξύ οκτώ αδελφών.
Είναι η τελευταία εν ζωή υπήκοος του Εδουάρδου Ζ’, ο οποίος πέθανε το Μάιο του 1910.
Το 1927, σε ηλικία 18 ετών, ταξίδεψε στην Ινδία και μέχρι τα 21 της εργάσθηκε ως εσωτερική νταντά σε οικογένεια στρατιωτικού. Το 1931 γνώρισε σε δείπνο στο Ηνωμένο Βασίλειο τον σύζυγό της, τον Νόρμαν, ο οποίος ήταν αντισυνταγματάρχης του βρετανικού στρατού και πέθανε το 1976.
Έζησαν στο Σόλσμπερι πριν μετατεθεί στο Γιβραλτάρ και στο Χονγκ Κονγκ. Η Κέιτερχαμ ίδρυσε ένα νηπιαγωγείο όταν ήταν στο Χονγκ Κόνγκ και μεγάλωσε δύο κόρες, που πέθαναν και οι δύο πριν απ’ αυτή.
Σημειώνεται ότι η μία από τις αδελφές της, η Γκλάντις, έζησε μέχρι τα 104. Η Κέιτερχαμ οδηγούσε μέχρι τα 97 της και έπαιζε μπριτζ ως και μετά τα 100 της. Επέζησε της Covid το 2020 σε ηλικία 110 ετών.
Ωστόσο, τον τίτλο του γηραιότερου ανθρώπου που έζησε ποτέ κατέχει η Γαλλίδα, Ζαν Καλμάν, η οποία έζησε 122 χρόνια και 164 ημέρες, σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες των Ρεκόρ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
