 |
|
|  Παρασκευή 28/8
ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ
Τέσσερις νεκροί εντοπίσθηκαν μέσα σε τρεις μέρες σε κορυφαίο προορισμό για νεόνυμφους
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
την Google
Το ειδυλλιακό νησί Τζετζού τής Νότιας Κορέας, διάσημο ως κορυφαίος προορισμός για νεόνυμφους, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και πατρίδα των θρυλικών «Haenyeo» (των γυναικών που καταδύονται ελεύθερα εδώ και αιώνες) βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο ενός μακάβριου σκανδάλου. Ο εντοπισμός τεσσάρων νεκρών μέσα σε μόλις τρεις ημέρες έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη, προκαλώντας τριγμούς στην τοπική τουριστική βιομηχανία, η οποία ήδη κατέγραφε πτώση στους εγχώριους επισκέπτες.
Αυτό που αρχικά φάνταζε ως μια σειρά τραγικών, αλλά ενδεχομένως ασύνδετων θανάτων, εξελίχτηκε σε μείζον σκάνδαλο για την αστυνομία της χώρας, η οποία κατηγορείται για εγκληματική αμέλεια και συγκάλυψη σε υποθέσεις αγνοουμένων.
Η οργή ξεχείλισε όταν αποκαλύφθηκε πως οι Αρχές ξεκίνησαν να αναζητούν μια γυναίκα μήνες αφότου είχε δηλωθεί η εξαφάνισή της. Η υπόθεση έλαβε εκρηκτικές διαστάσεις με τη σύλληψη ενός λοχία της αστυνομίας, ονόματι Μπου, ο οποίος κατηγορείται ότι έκλεινε πρόωρα τους φακέλους των αγνοουμένων, λέγοντας ψέματα στους συγγενείς τους.
Μεταξύ των σορών που βρέθηκαν από το περασμένο Σάββατο είναι αυτή της 37χρονης Τζανγκ Μι-ραν, τα ίχνη της οποίας είχαν χαθεί από τον Μάιο. Η άτυχη γυναίκα εντοπίστηκε νεκρή τη Δευτέρα σε μια φάρμα με φοίνικες, μόλις 500 μέτρα από το μέρος όπου διέμενε, με τις Αρχές να εκτιμούν ότι πρόκειται για αυτοκτονία. Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, ο λοχίας Μπου φέρεται να είχε κλείσει την υπόθεσή της δίχως να επιβεβαιώσει πού βρισκόταν, ισχυριζόμενος στον σύντροφό της πως είχε μιλήσει μαζί της τηλεφωνικά και ότι εκείνη δεν ήθελε καμία επαφή μαζί του.
Ανάλογη ήταν η τακτική του και στην περίπτωση ενός άνδρα γύρω στα 60 από την πόλη του Τζετζού, ο οποίος αγνοείτο από τις 28 Ιουνίου και βρέθηκε νεκρός το Σάββατο. Ο Μπου φέρεται να είχε πει στους οικείους του ότι ο άνθρωπός τους εντοπίστηκε «ασφαλής», αλλά πως «δεν επιθυμεί να αποκαλύψει την τοποθεσία του στην οικογένεια».
Ξεσπώντας στους δημοσιογράφους, ο γιος του θύματος δήλωσε: «Πιστέψαμε την αστυνομία όταν είπε ότι ο πατέρας μου ήταν ασφαλής και περιμέναμε, αλλά μετά από 51 ημέρες, αυτό που επέστρεψε ήταν το πτώμα του».
Προς το παρόν, παραμένει ασαφές αν ο συλληφθείς εμπλέκεται και στους άλλους δύο θανάτους που καταγράφηκαν πρόσφατα σε παράκτια χωριά. Ωστόσο, τέσσερις ανώτεροί του έχουν τεθεί σε διοικητική άδεια, ενώ επανεξετάζονται σχεδόν 300 φάκελοι αγνοουμένων που είχε χειριστεί.
Στη Νότια Κορέα, αν και τα βίαια εγκλήματα είναι σπάνια, τα ποσοστά αυτοκτονιών παραμένουν από τα υψηλότερα παγκοσμίως. Παρότι κάθε χρόνο δηλώνονται πάνω από 70.000 εξαφανίσεις ενηλίκων, το 99% επιλύεται εντός ενός μήνα. Αυτή η στατιστική φαίνεται πως εφησυχάζει τις Αρχές. Όπως εξήγησε στο πρακτορείο Yonhap ο καθηγητής αστυνομικών επιστημών του Πανεπιστημίου Konkuk, Λι Γιουνγκ-χιόκ: «Έχοντας την εμπειρία στο πεδίο ότι η απόλυτη πλειοψηφία των αγνοούμενων ενηλίκων εντοπίζεται γρήγορα, οι αστυνομικοί τείνουν να υποθέτουν ότι όλες οι υποθέσεις είναι έτσι».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
