 |
|
|  Κυριακή 30/8
ΘΡΙΛΕΡ ΣΤΟΝ ΠΕΡΣΙΚΟ ΚΟΛΠΟ
400 πλοία και 6.000 ναυτικοί δεν βρίσκουν ασφαλή έξοδο εξαιτίας τής κρίσης στα Στενά τού Ορμούζ
newmoney.gr
Τις πραγματικές διαστάσεις τής ναυτιλιακής κρίσης στα Στενά τού Ορμούζ αποκαλύπτουν τα επίσημα στοιχεία τού Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. Έξι μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, έως 400 εμπορικά πλοία με περίπου 6.000 ναυτικούς εξακολουθούν να μην μπορούν να αποχωρήσουν με ασφάλεια από τον Περσικό Κόλπο.
Ο απολογισμός που έδωσε στη δημοσιότητα ο γενικός γραμματέας του IMO, Αρσένιο Ντομίνγκες, μεταφέρει πλέον το βάρος της κρίσης από τις ενεργειακές αγορές και τους ναύλους στους ανθρώπους που βρίσκονται πάνω στα πλοία. Από τις 28 Φεβρουαρίου ο Οργανισμός έχει επιβεβαιώσει τουλάχιστον 70 επιθέσεις εναντίον της διεθνούς ναυτιλίας, από τις οποίες έχουν χάσει τη ζωή τους 19 ναυτικοί. Χιλιάδες μέλη πληρωμάτων συνεχίζουν να εργάζονται σε συνθήκες υψηλού κινδύνου, χωρίς σαφή εικόνα για το πότε θα μπορέσουν να απομακρυνθούν.
Ο Ντομίνγκες χαρακτήρισε την κατάσταση «ανεπίλυτη», επισημαίνοντας ότι οι συνέπειες δεν περιορίζονται στην περιοχή. Ο παρατεταμένος εγκλωβισμός πλοίων επηρεάζει τη μεταφορά πετρελαίου, προϊόντων διύλισης, υγραερίου, λιπασμάτων και άλλων βασικών εμπορευμάτων, περιορίζοντας τη διαθέσιμη χωρητικότητα και ανατρέποντας τα προγράμματα φόρτωσης και παράδοσης.
Η προειδοποίηση τού IMO αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή τα στοιχεία παρακολούθησης της κίνησης δεν δείχνουν σταθερή επιστροφή στην κανονικότητα. Τα δεδομένα παραμένουν προκαταρκτικά, καθώς ορισμένα πλοία απενεργοποιούν το σύστημα εντοπισμού AIS κατά τη διέλευση.
Η μεγάλη ημερήσια διακύμανση αποκαλύπτει ότι οι διελεύσεις πραγματοποιούνται αποσπασματικά και όχι μέσα σε ένα σταθερό πλαίσιο ασφαλείας. Για τις ναυτιλιακές εταιρείες δεν αρκεί μία πολιτική δήλωση ότι τα Στενά είναι ανοικτά. Απαιτούνται εγγυήσεις για την προστασία των πλοίων, ασφαλείς δίαυλοι, αξιόπιστη ενημέρωση για νάρκες και επιθέσεις, καθώς και δυνατότητα άμεσης συνδρομής σε περίπτωση περιστατικού.
Η ιρανική πλευρά, άλλωστε, απορρίπτει την αμερικανική θέση ότι η ναυσιπλοΐα έχει αποκατασταθεί. Οι Φρουροί της Επανάστασης υποστηρίζουν ότι διατηρούν «πλήρη έλεγχο» τού Ορμούζ και προειδοποιούν ότι οι περιορισμοί θα παραμείνουν όσο συνεχίζονται οι αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και δεν εκπληρώνονται οι δεσμεύσεις που ζητεί η Τεχεράνη.
Την ίδια ώρα, Ιράν και Ομάν συζητούν ένα προσωρινό πλαίσιο διαχείρισης της ναυσιπλοΐας, ενώ το Κατάρ επιχειρεί να διαμορφώσει όρους για την αποκατάσταση της κυκλοφορίας. Ωστόσο, η εικόνα των διελεύσεων δείχνει ότι οι διπλωματικές επαφές δεν έχουν ακόμη μεταφραστεί σε συνθήκες που να επιτρέπουν στις εταιρείες να στείλουν τα πλοία τους χωρίς σοβαρές επιφυλάξεις.
Το Συμβούλιο του IMO έχει ήδη επαναβεβαιώσει ότι το δικαίωμα διέλευσης από διεθνή στενά δεν επιτρέπεται να αναστέλλεται, να παρεμποδίζεται ή να περιορίζεται. Ο Αρσένιο Ντομίνγκες ζητεί πλέον από τις κυβερνήσεις, τη ναυτιλιακή βιομηχανία και το σύστημα των Ηνωμένων Εθνών να περάσουν από τις διακηρύξεις σε πρακτικές λύσεις.
Για την ελληνική ναυτιλία, η εξέλιξη έχει άμεσο βάρος, καθώς οι ελληνόκτητοι στόλοι έχουν ισχυρή παρουσία στα δεξαμενόπλοια, στα πλοία μεταφοράς προϊόντων και στο υγραέριο. Κάθε απόφαση εισόδου ή εξόδου από τον Κόλπο συνδέεται πλέον με τον έλεγχο του κινδύνου, την ασφαλιστική κάλυψη, τη στάση των ναυλωτών και, κυρίως, την προστασία των πληρωμάτων.
Οι αριθμοί του IMO δείχνουν ότι το Ορμούζ δεν αποτελεί πλέον μόνο ένα γεωπολιτικό σημείο συμφόρησης. Έχει εξελιχθεί σε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις ασφάλειας της εμπορικής ναυτιλίας των τελευταίων δεκαετιών, χωρίς ακόμη ορατή και αξιόπιστη έξοδο.
Πηγή: newmoney.gr
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
