Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τετάρτη 2/9

Η ΚΟΚΑΪΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ

Για πρώτη φορά ξεπέρασε τις πωλήσεις αργού πετρελαίου



AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr

Οι παράνομες εξαγωγές κοκαΐνης ξεπέρασαν τις πωλήσεις αργού πετρελαίου για πρώτη φορά και έγιναν η μεγαλύτερη μεμονωμένη εξαγωγή της Κολομβίας, σύμφωνα με έκθεση του Πανεπιστημίου EAFIT που έχει την έδρα του στη Μεντεγίν. Οι συγκεκριμένες εξαγωγές υπολογίζονται στη μελέτη σε 16,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, έχοντας ξεπεράσει τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια που εισπράχθηκαν από την πετρελαϊκή βιομηχανία. Η αύξηση υπογραμμίζει τη θέση της Κολομβίας ως πρώτης στον κόσμο παραγωγού κοκαΐνης, υπεύθυνης για σχεδόν το 70% των παγκόσμιων προμηθειών. Σύμφωνα με τους ερευνητές του EAFIT, ο άνθρακας κατατάσσεται στη θέση του τρίτου μεγαλύτερου εξαγωγικού πυλώνα της χώρας στα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια και ακολουθούν οι νόμιμες εξαγωγές χρυσού στα 4,1 δισεκατομμύρια δολάρια και η παράνομη εξόρυξη χρυσού στα 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια. Το εμπόριο της κοκαΐνης έχει φθάσει να αντιπροσωπεύει σχεδόν 4,4% του ΑΕΠ της Κολομβίας. Ειδικοί προειδοποιούν ότι κατά την προηγούμενη δεκαετία η παράνομη οικονομία της κοκαΐνης επεκτάθηκε από το 0,8% του ΑΕΠ το 2013 σε πάνω από 4% το 2024. Η ετήσια παραγωγή κοκαΐνης της Κολομβίας δεκαπλασιάσθηκε, από λιγότερους από 300 μετρικούς τόνους το 2013 σε σχεδόν 3.000 μετρικούς τόνους το 2024. Στην έκθεση εξετάζεται πώς τα περιθώρια κέρδους πολλαπλασιάζονται εκθετικά κατά μήκος της αλυσίδας του λαθρεμπορίου. Στις αγροτικές περιφέρειες της Κολομβίας, όπου καλλιεργείται, ένα κιλό φύλλων κόκας κοστίζει περίπου 468 δολάρια. Μόλις γίνει η επεξεργασία τους σε παράνομα εγχώρια εργαστήρια, η αξία ενός κιλού υδροχλωρικής κοκαΐνης αυξάνεται στα 1.400 δολάρια. Καθώς το κολομβιανό οργανωμένο έγκλημα επεκτείνει όλο και περισσότερο την πρόσβασή του στα διεθνή δίκτυα διανομής έξω από τη χώρα, τα έσοδά του πολλαπλασιάζονται. Η μέση τιμή σταθμισμένη με τον όγκο για τα κολομβιανά καρτέλ φτάνει σχεδόν τα 5.929 δολάρια ανά κιλό κατά την εξαγωγή, ενώ οι τιμές χονδρικής σε αγορές-προορισμούς, όπως η Ευρώπη, μπορεί να υπερβούν τα 78.000 δολάρια το κιλό. Αυτή η βαθιά ενσωμάτωσή τους στις παγκόσμιες αλυσίδες προσφοράς επιτρέπει στα εγχώρια συνδικάτα του εγκλήματος να οικειοποιούνται μεγάλα περιθώρια κέρδους που δημιουργούνται στο εξωτερικό, ενισχύοντας τον κυρίαρχο ρόλο του λαθρεμπορίου των ναρκωτικών στην οικονομία της Κολομβίας.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία