 |
|
|  Παρασκευή 25/9
67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Τιμητικός Χρυσός Αλέξανδρος στον Νίκο Γραμματικό
zougla.gr
Τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της προσφοράς του στο σινεμά απονέμει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στον σπουδαίο δημιουργό Νίκο Γραμματικό, έναν από τους πιο αγαπημένους Έλληνες σκηνοθέτες και σεναριογράφους.
Η 67η διοργάνωση (5 έως 15 Νοεμβρίου) θα πραγματοποιήσει μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του Νίκου Γραμματικού, στο πλαίσιο του οποίου θα προβληθούν όλες οι μεγάλου και οι μικρού μήκους ταινίες του. Παράλληλα, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να τον ακούσει σε ανοιχτή συζήτηση, στη διάρκεια της οποίας θα μοιραστεί τη δημιουργική του διαδικασία.
Παράλληλα, με όρους καθολικής προσβασιμότητας θα προβληθούν οι ταινίες «Απόντες», μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, η οποία συμπληρώνει φέτος 30 χρόνια, και «Νυχτολούλουδα».
Επιπλέον, η ειδική έκδοση του Φεστιβάλ «Πρώτο Πλάνο» θα είναι αφιερωμένη στον Νίκο Γραμματικό και θα περιλαμβάνει σπάνιο φωτογραφικό υλικό, μια μεγάλη συνέντευξη και πρωτότυπα κείμενα για τον ίδιο και το έργο του. Πολύτιμος συνεργάτης σε αυτό το τεύχος θα είναι ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, συν-σεναριογράφος σε πολλές από τις ταινίες του Νίκου Γραμματικού, ο οποίος θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για να συμμετάσχει με τον δικό του τρόπο στο αφιέρωμα.
«Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παίχτηκε η πρώτη μου ταινία και όλες οι επόμενες. Εκεί πήρα και το πρώτο μου βραβείο και εκεί το κοινό πάντα με αγκάλιαζε. Χαίρομαι πολύ που θα το συναντήσω ξανά», αναφέρει ο Νίκος Γραμματικός, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για την τιμή που του κάνει το 67ο ΦΚΘ.
«Σπάνια ένας δημιουργός αφήνει τόσο ισχυρό αποτύπωμα, όχι μόνο στον χώρο του, το ελληνικό σινεμά, αλλά και στη συλλογική μνήμη. Οι ταινίες του είναι θαρραλέες, γεμάτες υπαρξιακή αλήθεια και πραγματικό νοιάξιμο για τον άνθρωπο, το φως και το σκοτάδι του, όσα μας συνδέουν με τους άλλους κι όσα μας χωρίζουν απ’ αυτούς, αλλά κι από τον εαυτό μας», επισημαίνει, από την πλευρά του, ο καλλιτεχνικός διευθυντής τού Φεστιβάλ, Ορέστης Ανδρεαδάκης. Όπως συμπληρώνει, είναι μεγάλη η χαρά των διοργανωτών για το συγκεκριμένο αφιέρωμα. «Οι “Απόντες”, ο “Βασιλιάς” ή “Η εποχή των δολοφόνων”, αλλά και οι υπόλοιπες ταινίες του, είναι ο καθρέφτης των σχέσεών μας, μιας ολόκληρης γενιάς και μιας χώρας εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Υποδεχόμαστε και τιμούμε το έργο τού Νίκου Γραμματικού με συγκίνηση».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
