 |
|
|  Τετάρτη 21/10
Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ
Kερδίζει έδαφος στην Ευρώπη από τις συγκρούσεις για την ακρίβεια και την αδυναμία τών πολιτών να καλύψουν τις τρέχοντες ανάγκες τους!
AΠΕ-ΜΠΕ
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι η σύγκρουση στο Ιράν έχει κοστίσει στην Ευρώπη περίπου 100 δισεκ. ευρώ λόγω των προβλημάτων που προκλήθηκαν στο εμπόριο και τις αγορές ενέργειας. Οι τιμές αερίου έχουν αυξηθεί κατά περίπου 140% και οι τιμές ντίζελ έχουν διπλασιαστεί.
Σε διάγγελμά του το σαββατοκύριακο, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αναγνώρισε τα «θεμιτά αιτήματα» των διαδηλωτών που είναι εξοργισμένοι με το αυξανόμενο κόστος ζωής και με τις τιμές των καυσίμων, καταδικάζοντας παράλληλα εκείνους που είναι υπεύθυνοι για τη βία και τις λεηλασίες. «Δεν πρέπει ποτέ να τους συγχέουμε με εκείνους που κατέστρεψαν, διέλυσαν και λεηλάτησαν», δήλωσε.
Βίαια επεισόδια έχουν σημειωθεί και αλλού. Στο Μιλάνο της βόρειας Ιταλίας η αστυνομία συγκρούστηκε με διαδηλωτές που πετούσαν πέτρες και λεηλατούσαν καταστήματα στη διάρκεια διαδηλώσεων για την κακή κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών και το αυξανόμενο κόστος ζωής.
Στην Γέλα, στο νότιο άκρο της Σικελίας, οι αγρότες λένε ότι το κόστος καυσίμων καθιστά τη χρήση γεωργικών μηχανημάτων απαγορευτικά ακριβή. «Καλλιεργούμε τη γη, θερίζουμε χρέη», έγραφε ένα πανό.
«Είμαστε εντελώς σε τέλμα», λέει ο Αρκάντζελο Γκαμπίνο, εκπρόσωπος των αγροτών στην επαρχία Καλτανισέτα. «Το κόστος των καυσίμων έχει υπερδιπλασιαστεί».
Οδοφράγματα από φορτηγατζήδες, αγρότες και εργάτες στη χαλυβουργία έχουν προκαλέσει προβλήματα στις μετακινήσεις σε τμήματα της νότιας Ιταλίας, συνεισφέροντας στην τοπική έλλειψη καυσίμων και τροφοδοτώντας ανησυχίες για τις προμήθειες των σούπερ μάρκετ.
Xιλιάδες διαδήλωσαν στη Λισαβόνα για τους χαμηλούς μισθούς, το κόστος στέγασης και το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης, εντείνοντας την πίεση για την κεντροδεξιά κυβέρνηση της Πορτογαλίας.
Στην Ισπανία, η έξωση μιας 87χρονης γυναίκας από το σπίτι της προκάλεσε πανεθνικές διαδηλώσεις για τις ελλείψεις στη στέγαση και τα υψηλά ενοίκια, οδηγώντας στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών τον επόμενο μήνα.
Και στο Βέλγιο έχουν γίνει τέτοιες κινητοποιήσεις, ενώ μεγάλες διαδηλώσεις στην Αλβανία πυροδοτήθηκαν από την οργή του κόσμου για τη διαφθορά της κυβέρνησης, σύμφωνα με τους διαδηλωτές, την έλλειψη θέσεων εργασίας και το χαμηλό επίπεδο στην εκπαίδευση.
Οι διαδηλώσεις αντανακλούν ευρύτερες οικονομικές ανησυχίες που διαμορφώνουν ολοένα και περισσότερο τα πολιτικά πράγματα σε όλη την ήπειρο.
Οι ανησυχίες για την αγοραστική δύναμη έχουν γίνει «βασικός μοχλός λαϊκιστικών πολιτικών» σε όλη την Ευρώπη, δήλωσε ο Ζιλ Ιβαλντί, πολιτικός επιστήμονας στο Sciences Po.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
