 |
|
|  |  |  | 
Η 93χρονη σπρίντερ με καρδιά 50χρονης και μύες 20χρονης
Πηγή CNN Sports
Η 93χρονη Ιταλίδα Emma Mazzenga, 93 ετών,το 2024, έσπασε το παγκόσμιο
ρεκόρ κλειστού στίβου στα 200 μέτρα στην ηλικιακή κατηγορία άνω των 90
ετών, τερματίζοντας σε 54,47 δευτερόλεπτα. Σήμερα, εκτός από το να
συνεχίζει ακάθεκτη το τρέξιμο, προσφέρει το σώμα της στους ερευνητές,
για να ανακαλύψουν τα μυστικά της υγιούς γήρανσης.
«Απλώς μου αρέσει ο ανταγωνισμός. Και ακόμη και τώρα, ίσως λίγο
λιγότερο από παλιά, εξακολουθώ να νιώθω ένταση πριν από κάθε αγώνα»,
δήλωσε στο CNN Sports, προσθέτοντας ότι τον περασμένο Ιούνιο σημείωσε
νέο ατομικό ρεκόρ στα 200 μ. με χρόνο 50,34 δευτερόλεπτα.
Η κυρία Mazzenga λέει ότι δεν περνά ούτε μία μέρα χωρίς να κάνει
κάποια μορφή σωματικής δραστηριότητας. Αυτό αυτό δεν ίσχυε σε όλη της
τη ζωή, παρά την αγάπη της για τον αθλητισμό. «Πάντα αγαπούσα τον
αθλητισμό. Όταν ήμουν στο λύκειο, στα 14 ή 15 μου, έπαιζα μπάσκετ.
Μετά πήγα στο πανεπιστήμιο και ο πρόεδρος οργάνωσε μια ομάδα γυναικών
αθλητριών, οπότε αγωνίστηκα για το Πανεπιστήμιο της Πάδοβα για επτά ή
οκτώ χρόνια», είπε.
«Ήμουν πολύ καλή, αλλά σίγουρα ταίριαζα περισσότερο σε ατομικό άθλημα,
οπότε συνέχισα. Αποφοίτησα ενώ συνέχιζα να αγωνίζομαι. Όμως το 1963
παντρεύτηκα και για 25 χρόνια δεν έκανα τίποτα. Πήγαινα στα βουνά,
έκανα πεζοπορία, σκι, αλλά εγκατέλειψα τον ανταγωνιστικό αθλητισμό και
ξανάρχισα το 1986, στα 53 μου. Από το 1986 ξανάρχισα την προπόνηση·
μετά είχα και προπονητή και πάντα προπονούμουν τρεις φορές την
εβδομάδα – αρχικά για μερικές ώρες, τώρα για μία ώρα την ημέρα»
συμπλήρωσε.
Το σπίτι της στην Πάδοβα είναι γεμάτο από μετάλλια και κύπελλα που
έχει κατακτήσει τα τελευταία 40 χρόνια. Πίσω από αυτή την επιτυχία,
κρύβεται και η ισορροπημένη διατροφή που ακολουθεί, χωρίς αυστηρούς
περιορισμούς, απολαμβάνοντας μικρές μερίδες και ένα ποτήρι κόκκινο
κρασί κάθε βράδυ.
«Στις πέντε το πρωί είμαι ξύπνια. Τρώω πρωινό και συνήθως ένα
σάντουιτς με ζαμπόν ή σαλάμι και μετά κάνω διάφορα πράγματα», λέει.
«Βγαίνω έξω, πάω για περπάτημα, για ψώνια, κάνω λίγη δουλειά στο
σπίτι. Μετά συνήθως τρώω ένα σνακ, φρούτα και μερικά μπισκότα.
»Στις 12 φυσικά μεσημεριανό, και τρώω λίγα ζυμαρικά – 30 ή 40
γραμμάρια – και κρέας ή ψάρι με λαχανικά. Το απόγευμα διαβάζω. Πηγαίνω
σινεμά ή ίσως πάρω το τραμ για το κέντρο.
»Το βράδυ τρώω λαχανικά και μετά κάθομαι μπροστά στην τηλεόραση και
τις περισσότερες φορές με παίρνει ο ύπνος».
Ο Δρ. Simone Porcelli, Ιταλός καθηγητής ανθρώπινης φυσιολογίας στο
Πανεπιστήμιο της Παβίας, επικοινώνησε με τη Mazzenga για να
συμμετάσχει σε μια μελέτη που ονομάζεται Project TRAJECTORAGE,
εντυπωσιασμένος από τις επιδόσεις της.
Το ερευνητικό αυτό πρόγραμμα, με έδρα το Πανεπιστήμιο της Παβίας και
συμμετοχή ερευνητών από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου, το Πανεπιστήμιο
της Πάδοβα και το Πολυτεχνείο του Τορίνο, σε συνεργασία με το
Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν και το Πανεπιστήμιο Castilla-La Mancha
στην Ισπανία, στοχεύει στη διερεύνηση των φυσιολογικών μηχανισμών που
βρίσκονται πίσω από την επιδείνωση της νευρομυϊκής λειτουργίας με την
ηλικία, μέσω μακροχρόνιας παρακολούθησης υγιών ατόμων άνω των 60 ετών.
Στόχος είναι να βελτιωθεί η κατανόηση της σχέσης μεταξύ νευρικού
συστήματος και σκελετικών μυών, καθώς και ο προστατευτικός ρόλος της
σωματικής άσκησης.
«Καθώς γερνάμε, γινόμαστε πιο αργοί, δεν είμαστε τόσο γρήγοροι όσο
παλιά. Αυτό μας οδηγεί σε μια σταδιακή φθορά», είπε στο CNN Sports ο
Martino Franchi, ένας από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πάδοβα.
«Αυτό που θέλουμε να καταλάβουμε με αυτή τη μελέτη είναι: υπάρχει ένα
σημείο στη ζωή όπου αρχίζει η φθίνουσα πορεία;»
Οι ερευνητές της μελέτης λένε ότι η υπερήλικη γυναίκα είναι το
«κερασάκι στην τούρτα», επειδή είναι η μεγαλύτερη σε ηλικία και πιο
δραστήρια συμμετέχουσα, βοηθώντας τους να κατανοήσουν γιατί κάποιοι
άνθρωποι γερνούν πιο αργά από άλλους.
Πριν από περίπου 1,5 χρόνο, διαπιστώθηκε ότι η καρδιοαναπνευστική της
κατάσταση ήταν αντίστοιχη με ενός ατόμου γύρω στα 50, ενώ η
μιτοχονδριακή λειτουργία των μυών της ήταν αντίστοιχη με ενός υγιούς
20χρονου.
Τον περασμένο Νοέμβριο, η Mazzenga βρέθηκε ξανά στα εργαστήρια του
Πανεπιστημίου της Παβίας, με το CNN Sports να παρακολουθεί μια
ολόκληρη ημέρα εξετάσεων. Οι επιστήμονες ήθελαν να διαπιστώσουν αν
είχε «γεράσει» φυσιολογικά από την τελευταία αξιολόγηση.
Έπειτα από αρκετές εξετάσεις για την καρδιά, τους μύες και τη δύναμη,
τα αποτελέσματα έδειξαν ότι είχε μεν γεράσει, όπως ήταν αναμενόμενο,
αλλά πολύ λιγότερο από τον μέσο άνθρωπο. Αυτή ακριβώς η «ανωμαλία»
είναι που θέλουν να κατανοήσουν οι ερευνητές.
«Θα μας δώσει ένα σημείο αναφοράς για να συγκρίνουμε τον γενικό
πληθυσμό και να καταλάβουμε αν τα ίδια χαρακτηριστικά που βλέπουμε
στην Emma υπάρχουν και σε άλλους ανθρώπους – και αν σχετίζονται με την
άσκηση ή με κάτι άλλο», είπαν.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|