 |
|
|  |  |  | 
Καρκίνος του μαστού
Από τη διάγνωση μέχρι την αποκατάσταση
Γράφει η Κάτια Βήχα – Ειδικός Μαστολόγος και Χειρουργός Μαστού
Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού σηματοδοτεί την έναρξη μιας
διαδρομής που στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων οδηγεί σε ίαση
όταν η νόσος έχει διαγνωστεί σε αρχικό στάδιο.
Κάθε θεραπευτικό πλάνο είναι εξατομικευμένο, ωστόσο υπάρχουν
συγκεκριμένα στάδια που βοηθούν την ασθενή να γνωρίζει τι ακολουθεί.
Στόχος του παρόντος «οδηγού» είναι να αποδοθεί με σαφήνεια η πορεία
από τη διάγνωση έως την αποκατάσταση.
1. Η διαγνωστική προσέγγιση
Η υποψία κακοήθειας προκύπτει συνήθως από ευρήματα στην ψηφιακή
μαστογραφία ή από την ίδια τη γυναίκα κατά την αυτοεξέταση. Τα επόμενα
βήματα περιλαμβάνουν:
Κλινική εξέταση από χειρουργό μαστού.
Συμπληρωματική απεικόνιση (υπερηχογράφημα μαστών και/ή μαγνητική μαστογραφία).
Βιοψία με βελόνα (core biopsy) υπό απεικονιστική καθοδήγηση για
ιστολογική επιβεβαίωση.
2. Η ιστολογική ταυτότητα του όγκου
Η ιστολογική εξέταση καθορίζει τα βιολογικά χαρακτηριστικά του όγκου
και κατευθύνει τη θεραπεία:
Ορμονικοί υποδοχείς (ER, PR): Δείχνουν αν η ανάπτυξη του όγκου
εξαρτάται από τις ορμόνες (οιστρογόνα και προγεστερόνη), ώστε να
χορηγηθεί η κατάλληλη ορμονοθεραπεία.
Υποδοχέας HER2: Προσδιορίζει αν ο όγκος παράγει μια συγκεκριμένη
πρωτεΐνη που τον κάνει πιο επιθετικό, επιτρέποντας τη χρήση
στοχευμένων βιολογικών θεραπειών.
Δείκτης πολλαπλασιασμού (Ki-67): Αντικατοπτρίζει την ταχύτητα με την
οποία διαιρούνται τα καρκινικά κύτταρα και βοηθά στην εκτίμηση της
επιθετικότητας της νόσου.
3. Χειρουργικός σχεδιασμός
Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί βασικό θεραπευτικό βήμα και
πραγματοποιείται συνήθως εντός 4-8 εβδομάδων από τη διάγνωση, ανάλογα
με τον τύπο της νόσου και τον προγραμματισμό της θεραπείας. Οι βασικές
επιλογές είναι:
Ογκεκτομή (διατήρηση μαστού) με ογκοπλαστική αποκατάσταση σε ασφαλή όρια
Μαστεκτομή, με ή χωρίς άμεση αποκατάσταση
Η χειρουργική σταδιοποίηση της μασχάλης γίνεται συνήθως με βιοψία
φρουρού λεμφαδένα, αποφεύγοντας εκτεταμένο λεμφαδενικό καθαρισμό όταν
δεν είναι απαραίτητος.
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, η σειρά αντιστρέφεται και εφαρμόζεται
προεγχειρητική θεραπεία (χημειοθεραπεία ή στοχευμένη αγωγή) με σκοπό
τη μείωση του όγκου πριν το χειρουργείο.
Η νοσηλεία διαρκεί συνήθως από μία έως λίγες ημέρες, ανάλογα με το
είδος της επέμβασης και την άμεση ή μη αποκατάσταση.
4. Μετεγχειρητική πορεία και σταδιοποίηση
Μετά το χειρουργείο, η ασθενής επανέρχεται σταδιακά στις
δραστηριότητές της. Η τελική ιστοπαθολογική εξέταση του χειρουργικού
δείγματος καθορίζει το ακριβές στάδιο της νόσου και οριστικοποιεί τα
επόμενα θεραπευτικά βήματα.
5. Επικουρικές θεραπείες
Η θεραπευτική στρατηγική αποφασίζεται από ογκολογικό συμβούλιο και
μπορεί να περιλαμβάνει:
Ακτινοθεραπεία (σχεδόν πάντα μετά από ογκεκτομή, με καθημερινές
συνεδρίες λίγων λεπτών για μερικές εβδομάδες)
Χημειοθεραπεία
Στοχευμένες θεραπείες κατά του HER2
Ορμονοθεραπεία για ορμονοευαίσθητους όγκους (διάρκεια 5-10 έτη).
6. Ανάρρωση, Παρακολούθηση και Επανένταξη
Η αποκατάσταση είναι συνεχής διαδικασία και περιλαμβάνει:
Τακτική κλινική και απεικονιστική παρακολούθηση
Έλεγχο πιθανών παρενεργειών θεραπείας
Υποστήριξη φυσικής και ψυχολογικής αποκατάστασης
Εξειδικευμένη φυσικοθεραπεία για την πλήρη κινητικότητα του χεριού και
την πρόληψη/διαχείριση του λεμφοιδήματος
Επανένταξη στην καθημερινότητα
7. Πρόγνωση και σύγχρονη πραγματικότητα
Είναι σημαντικό κάθε γυναίκα να γνωρίζει ότι η εξέλιξη της επιστήμης
έχει αλλάξει ριζικά τα δεδομένα για τον καρκίνο του μαστού.
Η σύγχρονη ιατρική μπορεί να διαχειριστεί τον καρκίνο του μαστού με
εξαιρετικά υψηλά ποσοστά επιτυχίας.
Τα στατιστικά δεδομένα διεθνών οργανισμών επιβεβαιώνουν αυτή την
πρόοδο: σε αρχικό/εντοπισμένο στάδιο η 5ετής σχετική επιβίωση είναι
περίπου 95-99% ανά υποκατηγορία. Σε όλες τις γυναίκες με καρκίνο
μαστού συνολικά, η 5ετής σχετική επιβίωση διεθνώς υπερβαίνει το
85-90%, ανάλογα με το στάδιο και τον υποτύπο της νόσου.
Αυτά τα νούμερα δεν είναι απλώς στατιστικές, είναι οι ζωές
εκατομμυρίων γυναικών που επέστρεψαν στην καθημερινότητά τους υγιείς
και δυνατές.
Με την πρόληψη, την εξειδικευμένη χειρουργική και τις σύγχρονες
στοχευμένες θεραπείες, έχουμε πλέον κάθε λόγο να ατενίζουμε το μέλλον
με αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|