Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Διαβάστε πως το εξηγούν οι επιστήμονες

Το κολύμπι στην πισίνα κάνει καλό στους
ηλικιωμένους



΄Οστιν (Τέξας)

 Οι μεσήλικες και οι ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες, που αρχίζουν
να κολυμπούν στην πισίνα, ωφελούνται γιατί πέφτει η πίεση του αίματός
τους, πράγμα καλό για την υπέρταση και την καρδιά τους γενικότερα,
σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που διαπίστωσε ότι
το κολύμπι είναι ανώτερο ακόμα και από τις ειδικές ασκήσεις χαλάρωσης,
όσον αφορά την πτώση της πίεσης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ιαπωνικής καταγωγής Χιροφούμι
Τανάκα του πανεπιστημίου του Τέξας (Όστιν), που δημοσίευσαν τη σχετική
μελέτη στο αμερικανικό καρδιολογικό περιοδικό «American Journal of
Cardiology», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, μελέτησαν 43 άτομα με
μέση ηλικία 60 ετών και βρήκαν ότι όσα άρχισαν να κολυμπούν έως 45
λεπτά επί τρεις έως τέσσερις φορές την εβδομάδα, εμφάνισαν χαμηλότερη
συστολική πίεση (το πάνω όριο). Κατά μέσο όρο οι κολυμβητές, πριν
ξεκινήσουν το κολύμπι, είχαν πίεση 131 mm Hg, ενώ μετά από τρεις μήνες
κολύμπι αυτή είχε πέσει στο 122. Το ίδιο όφελος όμως δεν παρατηρήθηκε
στο ίδιο χρονικό διάστημα σε όσους εναλλακτικά έκαναν ασκήσεις
χαλάρωσης. Η φυσιολογική πίεση (συστολική-διαστολική) κινείται σε ένα
εύρος 120 - 80 mm Hg. Μετρήσεις 140 - 90 ή μεγαλύτερες θεωρούνται
υψηλή πίεση ή υπέρταση. Το ήπιο κολύμπι συστήνεται στα άτομα τρίτης
ηλικίας, επειδή κάνει καλό στις αρθρώσεις τους και γενικότερα γυμνάζει
ολοκληρωμένα το σώμα. Μετά το περπάτημα, το κολύμπι θεωρείται διεθνώς
η δεύτερη πιο δημοφιλής άσκηση μεταξύ των ηλικιωμένων. Προηγούμενες
μελέτες έχουν συμπεράνει ότι το κολύμπι είναι εξίσου ασφαλές με το
περπάτημα και το ποδήλατο.

Η νέα μελέτη είναι η πρώτη που διαπιστώνει σαφώς ότι το κολύμπι
ωφελεί τη λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων των ηλικιωμένων και ρίχνει
την υψηλή πίεση. Οι ερευνητές, με την βοήθεια υπερήχων, μέτρησαν πόσο
καλά έρρεε το αίμα στα αγγεία των εθελοντών και διαπίστωσε βελτίωση
στην ομάδα των κολυμβητών, αλλά όχι σε αυτούς που έκαναν ασκήσεις
χαλάρωσης.

Όπως είπε ο Τανάκα, από τη στιγμή που κάποιος μεσήλικας ή
ηλικιωμένος έχει την άδεια του γιατρού να ασκείται ήπια, το κολύμπι θα
πρέπει να είναι μία από τις επιλογές του. Το κολύμπι στη θάλασσα,
ιδίως παλαιότερα, θεωρείτο ότι κρύβει κινδύνους, επειδή το κρύο νερό
μπορεί να επιφέρει αλλαγές στο κυκλοφορικό σύστημα. Όμως αυτό δεν
ισχύει σε μια πισίνα, όπου το νερό είναι θερμαινόμενο.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία