Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Πάνω από όλα είμαι Έλληνας, δηλώνει ο Κατ Στίβενς, σε συνέντευξή του 



Μελβούρνη -(Ανταπόκριση Σωτήρης Χατζημανώλης)

 

'Αγνωστες πτυχές της προσωπική του ζωής και της σχέσης του με την Ελλάδα αποκάλυψε ο Κατ Στίβενς ή Γιουσούφ Ισλάμ σε συνέντευξή του στο «Νέο Κόσμο» της Αυστραλίας, όπου μίλησε για την αλλαγή του ονόματός του και τη σχέση του με Ελλάδα και Κύπρο.

Για την αλλαγή του ονόματός του ο Γιουσού Ισλάμ, είπε: «Για να είμαι ειλικρινής, πέντε φορές άλλαξε όνομα. Όπως μου λέει η θεία μου η Μαρία, που ζει εδώ στη Μελβούρνη, ο πατέρας μου με βάφτισε δύο φορές και στο Στέφανος-Δημήτριος προστέθηκε και το Αδάμ το όνομα του προπάππου μου. Στην ουσία το όνομα για μένα είναι σύμβολο. Σύμβολο της πορείας μας στην ζωή, των διαφορετικών φάσεων στις οποίες βρισκόμαστε. 'Αλλαξα το όνομά μου από Στέφανος-Δημήτριος σε Steven Adams και Cat Stevens για καλλιτεχνικούς λόγους επειδή σε εκείνη την φάση της ζωής μου έκανα καριέρα. Όταν ανακάλυψα τον Ισλαμισμό, αυτό που πραγματικά ανακάλυψα ήταν ότι η ενότητα αυτής της θρησκείας διέπεται από μία προφητική ιστορία και τότε ανακάλυψα την ιστορία του Ιωσήφ στο Κοράνι. Πιο ξεκάθαρα από όσα είχα δει την ιστορία του στην Βίβλο. Είδα την ιστορία του σαν σύμβολο, ένοιωσα ότι έμοιαζε με την ιστορία της δικής μου ζωής γι' αυτό αποφάσισα να αλλάξω το όνομά μου σε Γιουσούφ».

Σε ερώτηση αν η ελληνική ταυτότητα του Στέφανου Γεωργίου είναι ένα παρωχημένο κομμάτι του παρελθόντος του ο Γιουσούφ Ισλάμ είπε:

«Όχι βέβαια. Είμαστε πολύ στενά δεμένη οικογένεια και επισκέπτομαι την Ελλάδα όπου ζει ο αδερφός μου κάθε χρόνο και τον τελευταίο καιρό ακόμα πιο συχνά γιατί νοιώθω τις ανάγκες των δικών μου ανθρώπων τους οποίους βοηθάω όπως μπορώ. Ξέρεις, αυτό που είναι αδύνατον να αλλάξει μέσα μου το πόσο Έλληνας νοιώθω και είμαι, πόσο κοινωνώ και επικοινωνώ μ' αυτήν την παράδοση και κληρονομιά μου, είναι μία από τις βασικές αξίες του τι σημαίνει να είσαι Έλληνας. Το να είσαι Έλληνας σημαίνει να έχεις φύση εξερευνητική, το πάθος και τη θέληση να ψάξεις να ανακαλύψεις το καινούριο, το διαφορετικό. Αν δεις την ελληνικότητά σου με αυστηρά στείρα κριτήρια χάθηκες, έχασες την ουσία της. ότι το να νοιώθεις κοινωνός αυτής της κουλτούρας. Εντάξει θα πάω να δω την Ακρόπολη και τι θα δω σήμερα; Θα δω ένα θαύμα που καταστρέφεται μέρα με τη μέρα. Εγώ θέλω να βλέπω το μυαλό που έχτισε αυτό το θαύμα και την ιστορία και την κληρονομιά της ελληνικής σκέψης, είτε πρόκειται για επιστημονική σκέψη, είτε για θρησκευτική, είτε για μεταφυσική. Αυτή η σκέψη είναι η ελληνική μου κληρονομιά και γι' αυτό νοιώθω Έλληνας. Γιατί αν δεν ήμουν αυτό που είμαι αν δεν κουβαλούσα μέσα μου την ταυτότητα που κουβαλώ δεν θα μπορούσα ποτέ να είναι στοχαστής και σκεπτόμενος άνθρωπος».

Και σε άλλη ερώτηση για το Κυπριακό σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι θεωρεί την Κύπρο, ευλογημένο νησί

«Βρίσκεται απέναντι από τους Αγίους Τόπους, και ήταν το πρώτο σημείο του πλανήτη που δεχόταν τις αποκαλύψεις των Αγίων Τόπων από αρχαιοτάτων χρόνων. Την ίδια στιγμή όλοι γνωρίζουν ότι η Κύπρος έχει γνωρίσει πολλούς κατακτητές. Οι κάτοικοί της όμως κατάφερναν πάντα να επιβιώσουν και έχουν αναπτύξει στο έπακρο αυτήν την μοναδική ικανότητα. Πιστεύω ότι αν οι δύο μεγάλοι αδερφοί -εννοώ Ελλάδα και Τουρκία- σταματήσουν τις αντιπαραθέσεις και τη διαμάχη τους τότε οι κάτοικοι της Κύπρου θα βρουν την λύση. Προσεύχομαι. Η ειρήνη είναι καλή για όλους και η μόνη λύση».

 




 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία