Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Χαμηλά στη λίστα τα ελληνικά ΑΕΙ

Κορυφαίο πανεπιστήμιο στον κόσμο το ΜΙΤ



Σικάγο

Χαμηλά στην κατάταξη ακόμη μιας διεθνούς αξιολόγησης των Ανωτάτων
Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΕΙ), βρίσκονται τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Στη λίστα που καταρτίζει το «QS World University Ranking», το
Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών βρίσκεται στις θέσεις 501-550, το
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στις θέσεις 451-500, το
Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στις θέσεις 601+, όπως και το
Πανεπιστήμιο Πατρών. Την καλύτερη επίδοση μεταξύ των ελληνικών
πανεπιστημίων, εμφανίζει το πανεπιστήμιο τής Κρήτης, που βρίσκεται
στις θέσεις 401-500.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια εμφανίζονται, εξάλλου, να έχουν χειρότερες
επιδόσεις σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Είναι χαρακτηριστικό
ότι το Πανεπιστήμιο της Αθήνας είχε καταλάβει στην περυσινή αξιολόγηση
την 387η θέση, ενώ η καλύτερη επίδοσή του καταγράφεται στη λίστα τού
2009, οπότε είχε καταλάβει την 177η θέση.

Ελαφρώς καλύτερη είναι η εικόνα στην αξιολόγηση ανά επιστημονικό
πεδίο, όπου το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο καταλαμβάνει την 331η θέση
στις Φυσικές Επιστήμες και την 362η θέση στο πεδίο των Τεχνών και των
Ανθρωπιστικών Σπουδών.

Αντιστοίχως, το ΑΠΘ καταλαμβάνει την 336η θέση στις Φυσικές Επιστήμες,
την 341η στην Ιατρική, την 265η στην κατηγορία Μηχανικές Επιστήμες και
Τεχνολογία και την 221η θέση στην κατηγορία Τέχνες και Ανθρωπιστικές
Επιστήμες.

Το Πανεπιστήμιο Κρήτης βρίσκεται στην 354η θέση στην κατηγορία των
Φυσικών Επιστημών.

Η λίστα «QS World University Ranking» συντάσσεται από το 2004,
θεωρείται από τις πλέον έγκυρες και καταρτίζεται βάσει έξι κριτηρίων:
τη φήμη των Ιδρυμάτων στην ακαδημαϊκή κοινότητα και τον κόσμο τής
αγοράς, την αναλογία καθηγητών/φοιτητών, τις αναφορές σε επιστημονικές
επιθεωρήσεις και διεθνή ΜΜΕ, τον διεθνή προσανατολισμό τους και τον
αριθμό των ξένων φοιτητών. Στην τελική κατάταξη «εγγράφονται» 700
πανεπιστήμια.

Κορυφαίο πανεπιστήμιο για φέτος αναδείχθηκε το Τεχνολογικό Ινστιτούτο
της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), ενώ ακολουθούν τα πανεπιστήμια τού Κέιμπριτζ
και του Χάρβαρντ. Στις δέκα πρώτες θέσεις, τα 6 πανεπιστήμια είναι
αμερικανικά και τα τέσσερα βρετανικά.

Το πρώτο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα -εκτός ΗΠΑ και Βρετανίας- είναι
το πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, που βρίσκεται στην 23η θέση. Από την
Ευρώπη (πλην Βρετανίας), η ελβετική πολυτεχνική σχολή της Λοζάννης
βρίσκεται στην 29η θέση, η γαλλική Εκολ Νορμάλ Σουπεριέρ στην 34η, η
γερμανική Πολυτεχνική Σχολή Μονάχου στην 53η θέση και το επίσης
γερμανικό Πανεπιστήμιο τής Χαϊδελβέργης στην 55η θέση.

Στα πρώτα 220 πανεπιστήμια, την Ευρώπη εκπροσωπούν ακόμη η Ολλανδία
(με κορυφαία τα πανεπιστήμια του ’μστερνταμ στην 62η θέση και του
Λάιντεν στην 75η θέση), η Φινλανδία (πανεπιστήμιο του Ελσίνκι - 78η
θέση), η Σουηδία (πανεπιστήμιο της Ουψάλας - 81η θέση), η Δανία
(πανεπιστήμιο του ’αρχους - 89η θέση) και ακόμη η Νορβηγία, το Βέλγιο,
η Αυστρία, η Ισπανία και η Ιταλία.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία