Μιλήστε ανοιχτά, ζητήστε βοήθεια και κάντε επανεκκίνηση στην ζωή σας είναι οι τρεις βασικές συμβουλές που απευθύνουν οι ειδικοί σε ανθρώπους που βιώνουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Τη στιγμή που όλο και περισσότεροι χάνουν τη δουλειά τους, παλεύουν για την επιβίωση και βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική θέση, τα ποσοστά κατάθλιψης αυξάνονται, η απελπισία κυριαρχεί και θύματα της όλης κατάστασης γίνονται εκτός από τους ενηλίκους και τα παιδιά. "Ασπίδα προστασίας" απέναντι σε όσα βιώνει η ελληνική κοινωνία επιχειρούν να δημιουργήσουν κοινωνικοί φορείς, υπηρεσίες και εθελοντές μέσα από παρεμβάσεις παροχής υλικής βοήθειας (σε είδη διατροφής και πρώτης ανάγκης), ψυχολογικής υποστήριξης και υπηρεσιών ενισχυτικής διδασκαλίας, λογοθεραπείας, δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, κ.α.

   Δύσκολα ζητούμε βοήθεια

         "Η εμπειρία, μέχρι στιγμής, δείχνει ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται ξαφνικά στη δίνη της κρίσης δύσκολα ζητούν βοήθεια. Οι Έλληνες διακατέχονται από το αίσθημα της αξιοπρέπειας και αποφεύγουν συχνά να μιλούν ανοιχτά ο ένας στον άλλο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, αποφεύγουν να ζητήσουν βοήθεια. Ωστόσο πρέπει να γνωρίζουν ότι η παρούσα οικονομική κρίση είναι μια έκτακτη κατάσταση, άλλαξε πολύ την ελληνική κοινωνία και οδήγησε σε αδιέξοδο ανθρώπους που μέχρι χθες είχαν μια ομαλή ζωή. Αυτό πρέπει να το έχουν όλοι στο μυαλό τους, ώστε να μην παραμένουν στα αδιέξοδά τους, να αποφασίζουν να εκφραστούν, να μιλήσουν ανοιχτά, να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους, να ζητήσουν βοήθεια από τους ειδικούς και στο τέλος να κάνουν μια θετική επανεκκίνηση για το μέλλον". Τα παραπάνω αναφέρει  ο επιστημονικά υπεύθυνος των Κέντρων Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας για τη βόρεια Ελλάδα, κοινωνικός λειτουργός, Γιώργος Μπασδάρης, εκφράζοντας την προτροπή των Κέντρων σε όσους πλήττονται από την κρίση να παλέψουν και να σταθούν στα πόδια τους για να στηρίξουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους.

         "Προς αυτήν την κατεύθυνση ο καθένας μπορεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που του παρέχει αρχικά το περιβάλλον του, οικογενειακό, κοινωνικό, φιλικό ενώ στη συνέχεια θα πρέπει να απευθύνεται σε υποστηρικτικές δομές και φορείς. Σε κάθε περίπτωση, η κρίση αποτελεί ευκαιρία αναστοχασμού για να διαπιστώσει κανείς τι κάναμε λάθος σαν κοινωνία και να αναλογιστεί τις διεξόδους που μπορεί να εμφανιστούν στο μέλλον, ώστε να κάνει μια νέα αρχή, μια επανεκκίνηση", προσθέτει.

   Πως βιώνουν τα παιδιά την κρίση

         Είναι πράγματι δύσκολο για κάποιον που χάνει τη δουλειά του, δεν μπορεί να πληρώσει το ρεύμα ή το ενοίκιο, ή αναγκάζεται να διαμορφώσει το κατάστημά του ώστε να το χρησιμοποιεί και ως κατοικία, να κρύψει τη στεναχώρια του από τα παιδιά του ή να τους μιλήσει για όλα αυτά, αναγνωρίζει ο κ. Μπασδάρης. Τονίζει, όμως, πως αν δεν το κάνει, το δυσάρεστο κλίμα διαχέεται στην οικογένεια και τα παιδιά αντιδρούν είτε καταθλιπτικά με το να κλείνονται στον εαυτό τους, είτε προκλητικά, εκφράζοντας επιθετικότητα, είτε ενοχικά, αισθανόμενα ότι ευθύνονται τα ίδια για την κατάσταση που διαμορφώθηκε.

   "Θα σε απολύσω"

         Ενδεικτική του τρόπου σκέψης παιδιών από οικογένειες που πλήττονται από την κρίση είναι η φράση ενός παιδιού επτά χρόνων κατά τη διάρκεια βιωματικού παιχνιδιού που διοργανώνεται σε συνεργασία του Κέντρου Στήριξης με την εθελοντική ομάδα "Σχεδία". "Θα σε απολύσω" είπε ένα μικρό παιδί στους φίλους του κατά τη διάρκεια ομαδικού παιδιού, γεγονός που αποκαλύπτει έμμεσα όσα μπορεί να συμβαίνουν σε μια οικογένεια και τον τρόπο που αυτά αποτυπώνονται, στη συνέχεια, στην παιδική έκφραση" σχολιάζει ο επιστημονικά υπεύθυνος των Κέντρων Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας για τη βόρεια Ελλάδα. Τονίζει, άλλωστε, ότι λόγω κρίσης κάποια παιδιά επιφορτίζονται με ευθύνες που δεν μπορούν να αναλάβουν λόγω ηλικίας. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα φέρνει περιπτώσεις παιδιών ηλικίας 7 ή 8 χρονών που καλούνται να συνοδεύουν τα μικρότερα αδέλφια τους στη διαδρομή από και προς το σχολείο.

   Πως να μιλάμε στα παιδιά

         Το σίγουρο είναι πως λόγω των αναγκών της επιβίωσης δεν θα πρέπει να πέφτει σε δεύτερη μοίρα η άσχημη ψυχική κατάσταση των παιδιών. Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνονται να μιλούν στα παιδιά τους για την κατάσταση που έχει δημιουργήσει η κρίση, όχι με την αρνητική χροιά της απόγνωσης και της καταστροφής αλλά της δυσκολίας που μπορεί μέσα από την ενότητα της οικογένειας να ξεπεραστεί.

         "Όλα είναι αντικείμενο διαχείρισης. Θα ήταν χειρότερο να απωθούμε τα δυσάρεστα συναισθήματα. Οι καταστάσεις είναι καλό να παρουσιάζονται στα παιδιά ώστε να ξέρουν ότι τους λέμε την αλήθεια, πάντα, όμως με μια θετική προοπτική επίλυσης των αδιεξόδων" σχολιάζει και τονίζει ότι έτσι τα παιδιά αισθάνονται αλληλεγγύη, υπομονή και τελικά αντιμετωπίζουν τις δικές τους δυσκολίες με μεγάλη ωριμότητα, κάτι που εκπλήσσει εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα 25 παιδιά της ομάδας που έχει δημιουργήσει το Κέντρο Στήριξης Θεσσαλονίκης περιμένουν με καρτερικότητα την καραμέλα που δικαιούνται στο παιχνίδι, δεν συνωστίζονται όπως συνέβαινε σε άλλες περιπτώσεις παλαιότερα και δηλώνουν πρόθυμα να παραχωρήσουν το γλυκό τους σε κάποιο άλλο παιδάκι.

         "Μιλήστε ανοιχτά, ζητήστε βοήθεια και κάντε επανεκκίνηση" είναι η τελική συμβουλή των Κέντρων Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας που δραστηριοποιούνται σε όλη τη χώρα και καλούν οικογένειες που βιώνουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης να επικοινωνούν μαζί τους μέσω της ιστοσελίδας www.sos-villages.gr και μέσω του facebook στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας Θεσσαλονίκης.