Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Λιγότερα σφραγίσματα στο μέλλον χάρη σε φυσική αναγέννηση των δοντιών από φάρμακο για το...Αλτσχάιμερ!



Πηγή Scientific Reports

 Στο μέλλον η ανάγκη για σφραγίσματα δοντιών μπορεί να μειωθεί, καθώς Βρετανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι η φυσική ικανότητα αναγέννησης των δοντιών μπορεί να ενισχυθεί σημαντικά με τη βοήθεια ενός φαρμάκου που αρχικά προοριζόταν για τη...νόσο Αλτσχάιμερ.

   Το φάρμακο ενεργοποιεί τα βλαστικά κύτταρα στο κέντρο του χαλασμένου δοντιού και επιταχύνει την αποκατάσταση μικρών ρωγμών και οπών. Ενώ ένα δόντι από μόνο του διαθέτει μια περιορισμένη ικανότητα αυτο-αποκατάστασης, το φάρμακο (Tideglusib) τονώνει την φυσική διαδικασία αναγέννησης, προκειμένου να κλείνουν ακόμη και μεγαλύτερες τρύπες, όπως έδειξαν πειράματα σε ποντίκια.

   Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Πολ Σαρπ του King's College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Scientific Reports", έδειξαν ότι όταν η τρύπα στο δόντι γεμίζει με ένα βιοδιασπώμενο σφουγγαράκι κολλαγόνου διαποτισμένο με το εν λόγω φάρμακο, το δόντι δημιουργεί νέα οδοντίνη αναπλάθεται πλήρως μόνο του βαθμιαία (μέσα σε λίγες εβδομάδες).

   Το συγκεκριμένο φάρμακο έχει δοκιμασθεί για πιθανή χρήση κατά του Αλτσχάιμερ και άλλων νευρολογικών παθήσεων, ενώ έχει ήδη βρεθεί ότι είναι ασφαλές για κλινική χρήση. Παραμένει πάντως ακόμη αβέβαιο αν το φάρμακο θα μπορεί να αποκαταστήσει τις τρύπες και στα ανθρώπινα δόντια που είναι μεγαλύτερα.

   Προς το παρόν, η θεραπεία δοκιμάζεται και σε δόντια αρουραίων, που είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερα από των ποντικιών. Αν όλα πάνε καλά, έως το τέλος του έτους θα ακολουθήσουν οι πρώτες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

   Οι ερευνητές ήδη αισιοδοξούν. «Σχεδόν κάθε άνθρωπος στον πλανήτη έχει χαλασμένα δόντια κάποια στιγμή. Πρόκειται για ένα τεράστιο αριθμό ανθρώπων που χρειάζονται θεραπεία. Σκοπίμως προσπαθήσαμε να βρούμε κάτι που να είναι πραγματικά απλό, γρήγορο και φθηνό», δήλωσε ο δρ Σαρπ, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Ιντιπέντεντ».

         Δυστυχώς όμως η προοπτική του τροχού του οδοντογιατρού, που δεν είναι ευχάριστη για τους περισσότερους ανθρώπους, δεν θα εξαφανισθεί. Ακόμη και με τη νέα θεραπεία, οι γιατροί θα πρέπει να αφαιρούν πρώτα τα σάπια τμήματα του δοντιού. «Συγγνώμη, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα γλιτώσετε από τον τροχό», παραδέχθηκε ο δρ Σαρπ. Τελικά, μισές δουλειές...

 



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία