 |
|
|  |  |  | 
Δυσλειτουργία της κροταφογναθικής άρθρωσης:
Τι ακριβώς ειναι, ποιές οι συνέπειες, οι διεθνείς εξελίξεις στην αντιμετώπισή της
Πανεπιστήμιο Ιρβάιν/HΠΑ
Επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής έναν Ελληνοκύπριο επιστήμονα,
ανέπτυξαν μια νέα θεραπεία για τη «δυσλειτουργία της κροταφογναθικής
άρθρωσης». Σχεδόν ένας στους τέσσερις ανθρώπους παγκοσμίως, κυρίως
νέες γυναίκες (σε ποσοστό 90%), υποφέρουν από λιγότερο ή περισσότερο
σοβαρές διαταραχές αυτού του είδους.
Οι δυσλειτουργίες της κροταφογναθικής άρθρωσης συχνά συνοδεύονται από
μασητηριακή μυαλγία την ώρα του φαγητού, δυσκολία στην ομιλία,
χρόνιους στοματικούς πόνους, οστεοαρθρίτιδα και άλλα προβλήματα στην
περιοχή της γνάθου που συνδέεται με το κρανίο και η οποία παίζει
ρόλο-κλειδί σε διάφορες ζωτικές λειτουργίες (ομιλία, μάσημα κ.ά.).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιοϊατρικής μηχανικής Κυριάκο
Αθανασίου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ιρβάιν, που έκαναν τη
σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «Science
Translational Medicine», δημιούργησαν το πρώτο εμβιομηχανικό εμφύτευμα
ιστού, που αποκαθιστά με ασφάλεια τα ελαττώματα στη γνάθο.
Το εμφύτευμα, που παράγεται από κύτταρα χόνδρου και εισάγεται
χειρουργικά στη θέση του ελαττωματικού τμήματος της άρθρωσης,
δοκιμάσθηκε με επιτυχία σε πειραματόζωα (χοίρους) και θα ακολουθήσει η
κλινική δοκιμή του σε ανθρώπους.
«Δείξαμε ότι είναι δυνατό να επιτύχουμε εντυπωσιακή αποκατάσταση της
περιοχής της κροταφογναθικής άρθρωσης μετά από θεραπεία οκτώ
εβδομάδων», δήλωσε ο Αθανασίου, ο οποίος εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες
μελετά τη συγκεκριμένη πάθηση.
Οι επιστήμονες προσπαθούν εδώ και πολλά χρόνια να θεραπεύσουν την εν
λόγω δυσλειτουργία, η οποία είναι βασανιστική για μερικούς ανθρώπους.
Όμως, παρά τις προόδους, οι έως τώρα θεραπείες είναι περιορισμένες και
δεν έχουν καταφέρει να επανορθώσουν οριστικά το πρόβλημα στον ιστό της
γνάθου.
Μια πλήρως αποτυχημένη προσπάθεια του παρελθόντος βασίσθηκε στην
εισαγωγή «Τεφλόν» στη γνάθο, το οποίο όμως μετά διασπάστηκε σε μικρά
κομματάκια και κατέληξε στον εγκέφαλο, καθώς και άλλα μέρη του σώματος
των ασθενών.
«Επρόκειτο για σκέτη καταστροφή», είπε ο Αθανασίου, ο οποίος, όταν
έμαθε για το πρόβλημα, αποφάσισε να καταπιαστεί με αυτό. Εξέφρασε την
αισιοδοξία του ότι η ίδια θεραπεία μπορεί μελλοντικά να εφαρμοσθεί και
σε άλλες περιοχές όπως τα γόνατα και το ισχίο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
